Nauczanie zdalne

Zgodnie § 2. ust. 1 Rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 26 marca 2021 r. w sprawie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz. U. 2021 r. poz. 561)

Zajęcia zdalne  od 29.03.2021- do 11.04.2021  zapraszamy grupę I

Język angielski

Good morning everyone

Hello !!! Hi!!!

Zapraszam do powtórzenia wszystkiego co było do tej pory !!!

Na dobry początek ,,Colours”

Sing and learn

  1. https://www.youtube.com/watch?v=zxIpA5nF_LY
  2. https://www.youtube.com/watch?v=SLZcWGQQsmg

Play a game

  1. https://wordwall.net/pl/resource/1338293/angielski/colours
  2. https://quizlet.com/pl/508591387/colours-flash-cards/?x=1qqt

Listen

  1. https://youtu.be/vgbxcjHSmAg

Numbers 1.2.3.4.5……

Sing and learn

  1. https://www.youtube.com/watch?v=Aq4UAss33qA
  2. https://www.youtube.com/watch?v=xNw1SSz18Gg
  3. https://www.youtube.com/watch?v=dg0cQtVisLw

 

Play a game

  1. https://wordwall.net/pl/resource/212529/numbers-1-20

BODY PARTS – części ciała

Listen and learn

  1. https://www.youtube.com/watch?v=tILbt97FJiU
  2. https://www.youtube.com/watch?v=8Of_D9GBOlE
  3. https://youtu.be/DaV8il-YBA8
  4. https://www.youtube.com/watch?v=h4eueDYPTIg
  5. https://youtu.be/WX8HmogNyCY
  6. https://youtu.be/HVYXHMY7wvo
  7. https://www.youtube.com/watch?v=eBVqcTEC3zQ

 

                             ANIMALS – zwierzęta

Sing and learn

  1. https://youtu.be/p5qwOxlvyhk
  2. https://youtu.be/vJfb5iHhCpU
  3. https://youtu.be/_Ir0Mc6Qilo
  4. https://www.youtube.com/watch?v=CA6Mofzh7jo

 

FOOD – jedzenie

Listen and learn

  1. https://youtu.be/frN3nvhIHUk
  2. https://www.youtube.com/watch?v=ykTR0uFGwE0
  3. https://www.youtube.com/watch?v=RYxEIJK8YuM

 

Enjoy

—————————————————————–

16.04.2021r.

„Boję się” M. Musierowicz – słuchanie fragmentu opowiadania

Ja wszystkiego się boję.
Psa na przykład się boję, bo tak okropnie szczeka i ma rozgniewane oczy.
Albo wróbelka się boję, który wypadł z gniazda i tak piszczy, a ja nie wiem co zrobić – i płaczę.
Boje się, czołgów i odrzutowców.
Myszy, cieni i pokrowców.
Baby Jagi też się boję.
Często przerażona stoję.
I bardzo się boję tego wielkiego Darka.
On jest strasznie silny, chodzi i się nudzi i lubi dokuczać małym dzieciom, a nawet bić. A ja się boję, że to boli.

Rozmowa na temat opowiadania:

– Czego bało się dziecko?

– Co wywołuje u ciebie lęk?

– Jak zachowujesz się kiedy się boisz?

Prowadzący tłumaczy, że nie tylko ludzi, zwierząt, przedmiotów czy zjawisk można się bać. Niepokój i strach mogą w nas wzbudzać także dźwięki i odgłosy.
Zadanie polega na słuchaniu dźwięków z rzeczy, które posiadamy w domu: miłych dla ucha (np. pozytywka), niemiłych (skrobanie po szkle), budzących niepokój i strach (szelesty, szumy). Prowadzący wykonuje je za parawanem z prześcieradła, a dzieci odgadują. Pyta czy dźwięk był miły, a może straszny. Następnie pokazuje przedmiot, który ten dźwięk wydał. Ponownie pyta czy przedmiot, który wydał ten straszny dźwięk rzeczywiście jest straszny?

Uczestnicy zamykają oczy i próbują wymyślić swój własny „straszny dźwięk”. Zapamiętują go. Rodzic włącza muzykę. Na przerwę w muzyce dziecko może wydać swój groźny okrzyk.

. Dzisiaj odstraszymy strachy na instrumentach, które zawsze nosimy ze sobą. Będziemy wydobywać dźwięki z naszych dłoni, stóp, kolan, łokci i innych części ciała. dorosły prezentuje rytm: –  – klaśnięcie, tupnięcie dwiema nogami, klaśnięcie – dzieci powtarzają

– tupnięcie, uderzenie dłońmi o podłogę, tupnięcie;

– uderzenie dłońmi o podłogę, tupnięcie, tupnięcie, uderzenie dłońmi o podłogę; – tupnięcie, tupnięcie, klaśnięcie, tupnięcie.

Chętne dzieci mogą kolejno proponować własny wymyślony rytm.

 

Dzieci rysują mazakami na balonach swoje lęki. Przekłuwają balon dużą igłą. Kawałki balonów wrzucają do dużego kartonowego pudła . Zaklejają taśmą, zawiązują sznurkami, kokardami. Wyrzucają do śmietnika.

– dzieci dobierają się w pary: z rodzeństwem, rodzicem. Siadają naprzeciwko siebie. Jedno z nich usiłuje być poważne i za wszelką cenę stara się nie uśmiechać. Drugie ma za zadanie rozśmieszyć partnera. Kiedy mu się to uda, następuje zamiana ról.

– Czy łatwo było zachować powagę?

– Co ci w tym pomagało, a co utrudniało to zadanie?

——————————————————————————————–

15.04.2021r.

„Nasze uczucia”drama .Pokażcie jak się czujecie, kiedy np.: boicie się wielkiego psa, bawicie się z koleżankami/ kolegami w przedszkolu, stłukliście kolano, zgubiliście ulubioną zabawkę, przytula was mama.

Opowiadanie „Wszędzie ciemno”
-Dobranoc, córeczko- mama wchodzi do pokoju, żeby ucałować mnie przed snem.
To oczywiście miłe, ale ja nie lubię tej chwili, bo mama zaraz zgasi światło. A wiadomo, że kiedy światło gaśnie, wszystkie przedmioty ożywają. Kaloryfer, który za dnia ma śliczny pomarańczowy kolor, staje się Negroryferem- czarnym i szczerzącym zęby. Firanka, która kołysze się delikatnie w miłym letnim wietrzyku i wpuszcza do pokoju słońce, nocą przemienia się we wstrętną Firanellę, ducha, atakującego cały pokój. Doniczki z kaktusami ustawione na parapecie przeobrażają się w głupie siostry Doniczego, a kaktusy w Krakraktusy, bo wyciągają swe igły niczym krucze dzioby.
Rodzice nic nie wiedza o tym sekretnym życiu pokoju, bo kiedy zawołam ich w nocy, tata przychodzi do mojego pokoju i …wszystkie rzeczy wracają do swojego dziennego życia. I co można wtedy powiedzieć tacie? Przecież nie uwierzy w to, że gdy tylko zgaśnie światło, pokój pokaże swoją złą twarz.
Zaciskam więc mocno powieki i przytulam do siebie misia, który się boi tego nocnego pokoju. Opowiadamy sobie nawzajem najpiękniejsze historie, jakie przyjdą nam do głowy i w końcu udaje nam się zasnąć.
-Pójdziesz ze mną do piwnicy? – Zapytał tata. Mama chce, żeby jej przynieść słoiki, kiedy będzie robiła dżem z moreli. Pomożesz mi?
– Ale tam się zepsuło światło… odpowiedziała dziewczynka.
– Nie szkodzi, weźmiemy nasz świetlny miecz. Tata zapala latarkę i macha nią tak, jakby rzeczywiście była mieczem. Po pokoju rozchodzą się ostre promienie.
Schodzimy więc do piwnicy. Tata trzyma mnie za rękę i oświetla drogę latarką. W pomieszczeniu jest bardzo ciemno.
– Miecz do walki z ciemnością – mówi tata i zaczyna kręcić latarką we wszystkie strony. Nagle w kącie zaczyna się coś szamotać. Krzyczę przestraszona. Na podłodze przed nami miota się potwór. Przytulam się do taty, który zbliża się powoli do potwora.
– To mały ptaszek, spójrz, boi się bardziej niż my. Pewnie tu wpadł i nie wie jak się stąd wydostać. Musimy mu pomóc. Weźmiesz świetlny miecz, poświecisz mi, a ja spróbuję złapać ptaszka w kurtkę.
Robię, co mówi tata, ale trzęsą mi się ręce i promień latarki dygocze. Ptaszek siedzi przytulony do ściany. Tata ostrożnie przykrywa go swoja kurtką.
– Brawo-rycerzu – wykrzykuje. Teraz poświeć na kurtkę, żebym mógł ja delikatnie podnieść.
Udaje się to tacie, chociaż ptaszek zawinięty w materia lekko się szamocze. – Teraz oświetlaj mi drogę, wyniesiemy go na zewnątrz. Czuję, że tata idzie za mną, ale tak naprawdę ja sama wkraczam w ciemność. Idziemy szybko korytarzem, potem wchodzimy po schodach. Jesteśmy na podwórku, tata rozkłada kurtkę na chodniku. Ptaszek niepewnie rozgląda się. Coraz silniejszy macha skrzydełkami.
– Dobra robota, rycerzu. Możesz schować miecz.
Gaszę latarkę i chcę ją oddać tacie. – Weź ją sobie na pamiątkę, rycerzu.
Wieczorem mama przychodzi ucałować mnie na dobranoc. Gasi światło Od razu pojawia się Firanella. Ale zapalam moja latarkę, robi się jasno, Firanella odchodzi, a w pokoju pojawia się firanka.
-Nie bój się, misiek-mówię. Krakraktusy też załatwię, jeśli będzie trzeba.

Rozmowa na temat opowiadania:

Czego bało się dziecko?

– Kto pomagał w pokoju dziecku?

– Gdzie córeczkę zabrał tata?

– Kogo wystraszyła się dziewczynka?

– W jaki sposób dziewczynka pomagała tacie?

– Co tata podarował swojemu dziecku?

– Jak zakończyła się ta historia?

„Co widzisz w ciemności?” – dorosły proponuje, by dzieci schowały głowy pod kocem i doświadczyły ciemności. Zachęca, ale jeśli niektóre dzieci czują lęk, mogą nie skorzystać z propozycji. Po zabawie dzieci dzielą się wrażeniami na temat tego, co widziały w ciemności.

Zabawa ruchowa: „Odgłosy”. Dziecko zamyka oczy. Dorosły prosi dzieci, aby zgadywały, jaki to dźwięk: (klaskanie w rękę, dźwięk kluczy, uderzanie łyżką w szklankę, w bębenek, pukanie do drzwi, darcie papieru, szelest papierków, woreczków…

,,Lisi ogon”  M. Bennewicza – oswajamy strach

Powtarzanie rymowanki zawartej w opowiadaniu oraz ilustrowanie jej treści ruchem

Bo strach to tylko przebranie, (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane)

I groźne zakłada maski (dotykanie twarzy, przesuwanie dłoni od czoła do brody)

lecz zadaj sobie pytanie, (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane) na jakie czeka oklaski? (składanie dłoni jak do oklasków)

Stres karmi się naszym strachem (podnoszenie dłoni do ust, pokazywanie gestu jedzenia)

Jak gołąb na dachu bułką. (podnoszenie dłoni do ust, pokazywanie gestu jedzenia)

Wystarczy jednym zamachem (gest zrzucania czegoś z półki, szeroki zamach jedną, następnie drugą ręką na zmianę)

Przegonić go jak kurz z półki.

Zabawa ruchowa „Ciuciubabka”. Dziecko ma zasłonięte oczy, pozostałe okręcają je i pytają:

Babko, babko na czym stoisz?

Na beczce!

A co w tej beczce?

Kapusta i kwas!

No to babko, goń Ty nas!

Wszyscy uciekają, skacząc tylko na jednej nodze. Jeśli ktoś dotknie obydwoma nogami ziemi, musi stać nieruchomo aż policzy do 8. Ciuciubabka może łapać zarówno poruszających się, jak i stojących uczestników.

Zabawa relaksacyjna – masażyk.

Dzieci siedzą jedno za drugim, wykonują masaż pleców osoby siedzącej przed sobą zgodnie ze słowami i ruchami dorosłego
„Idą słonie / na plecach kłądziemy na przemian całe dłonie/,

potem konie /piąstki/,
panieneczki na szpileczkach /palce wskazujące/

z gryzącymi pieseczkami /szczypanie/.
Świeci słonko /zataczamy dłońmi kółka/,

płynie rzeczka /rysujemy linię/,
pada deszczyk /wszystkimi palcami/.

Czujesz dreszczyk? /łaskotanie/

„Strach” – praca plastyczna. Dzieci wykonują stworki poprzez rozdmuchiwanie przez słomkę kolorowych plam z farb, lub dzięki robieniu ,,kleksów”.  Po wyschnięciu kolorowych plam dzieci mają zamienić je w stworki – dorysować im ręce, nogi, włosy i oczywiście twarz.  Dzieci po skończonej pracy opowiadają o niej swoim rodzicom.

—————————————————————————-

14.04.2021r.

Słuchanie utworu – Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie (fragment) – Renata Piątkowska

Podczas słuchania utworu postarajcie się zapamiętać, jak miał na imię jego bohater. Jak przygoda mu się przytrafiła?

– No, Łukasz, co z tobą? – Babcia podeszła do wnuczka, który zwinął się w kłębek na kanapie, i pogłaskała go po głowie. – Babciu, przecież ty wiesz, że ja się nauczyłem tego wiersza. Umiałem go! Jeszcze wczoraj mówiłem go z pamięci bez jednego błędu! – To prawda – przyznała babcia. – No widzisz. A na występie, gdy przyszła moja kolej, wszystko zepsułem. Początkowo szło mi nawet dobrze. Gdy powiedziałem jedną linijkę, zaraz wiedziałem, jak zaczyna się następna. Aż doszedłem do miejsca, w którym Słoń Trąbalski pozapominał imiona swoich dzieci, żony, a nawet własne. Wybrał się więc do doktora, adwokata, szewca i rejenta, lecz nie pamiętał, o co mu chodzi. Powiedziałem słowa: „Dobrze wiedziałem, lecz zapomniałem, może kto z panów wie, czego chciałem?”. I tu koniec. Nie wiedziałem, co dalej. Nie mogłem sobie przypomnieć, jak zaczyna się następna zwrotka. Zapomniałem, jak się nazywam. W głowie miałem pustkę. – Widać było, że Łukasz bardzo przeżywa swój nieudany występ. – Wiem, że nauczyłeś się tego wiersza, ale dopadła cię trema. To się zdarza nawet prawdziwym aktorom na scenie – pocieszała babcia. – Nie wyszło mi z tym wierszem, ale największą przykrość zrobił mi Witek – rozżalił się Łukasz. – A co on ma z tym wspólnego? – spytała babcia. – Witek przepytywał mnie z tego wiersza przed występem, a potem siedział w pierwszym rzędzie i miał trzymać za mnie kciuki. I kiedy na scenie zapomniałem, co mam dalej mówić, na sali zapadła cisza. Przeciągała się coraz bardziej, a ja byłem coraz bardziej przerażony. Szukając ratunku, spojrzałem na Witka. Myślałem, że może mi podpowie, jak zaczyna się następna zwrotka. A wtedy Witek zaczął się ze mnie śmiać. Pokazał na mnie palcem i zawołał: – Mówi wiersz o zapominalskim słoniu, a sam zapomniał, jak ma być dalej. Łukasz Trąbalski, zapominalski! Ha-ha-ha! – Witek śmiał się głośno i złośliwie, a razem z nim cała sala. Ten śmiech słyszałem nawet za kulisami. Nigdy mu tego nie zapomnę. Przyjaciel się tak nie zachowuje – stwierdził Łukasz z żalem. – No cóż, jak mówi przysłowie, prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Ty, będąc w kłopocie, zawiodłeś się na swoim przyjacielu, ale nie zawsze tak bywa. Trudna sytuacja może być okazją, aby ktoś poznał nas z najlepszej strony.

Dzielenie się wrażeniami po wysłuchaniu opowiadania:

– Jak miał na imię bohater opowiadania?

– Co mu się przytrafiło?

– Na czyją pomoc liczył Łukasz?

– Jak myślicie, jak się wtedy czuł?

– Co oznacza przysłowie ,,Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie”?

–  Co mogłoby pomóc poprawić nastrój Łukaszowi?

– Czy wy też kiedyś byliście w podobnej sytuacji? Opowiedz o niej.

„Co mogłoby pomóc Łukaszowi?” – zabawa dramowa.

– Co mogłoby pomóc Łukaszowi – bohaterowi opowiadania, który czuje się bardzo źle z powodu zachowania przyjaciela.

Dorosły tak kieruje rozmową, by pojawiła się również odpowiedź, że Łukasz mógłby płakać, smucić się, wyżalić się komuś bliskiemu, np. babci. Płacz często pomaga nam uporać się z trudnymi emocjami, reguluje je.  Nie wolno wyśmiewać się z płaczących osób. Dorośli też czasem się boją, smucą, płaczą i to jest w porządku.

Dzieci przedstawiają za pomocą gestów, w jaki sposób można pomóc chłopcu.

Zestaw ćwiczeń gimnastycznych

  1. „Moje odczucia” – dorosły rozdaje dzieciom szarfy (wykonane z włóczki, sznurka, nici) w trzech kolorach (czerwony – złość, niebieski – smutek, żółty – radość). Gdy słychać muzykę, dzieci poruszają się na czworakach po sali. Gdy muzyka milknie, zadaniem dzieci jest pobiec do wybranego koła na podstawie koloru szarf. Dzieci z poszczególnych kół gestem i ruchem pokazują uczucie, które symbolizuje kolor ich szarf.
  2. „Figurki” – dzieci biegają po sali w rytm muzyki. Gdy muzyka zostanie zatrzymana, dorosły mówi: Figurki, figurki zamieńcie się w… − tutaj pada nazwa przedmiotu, zwierzęcia lub rośliny. Dzieci muszą zastygnąć bez ruchu w pozie wymienionej postaci.
  3. „Woreczki uczuć” – dorosły przygotowuje tor z dwóch lin/skakanek/sznurka. Dzieci otrzymują woreczki gimnastyczne, które układają w różnych pozycjach i próbują przejść cały tor tak, by woreczek nie upadł. Najpierw wyobrażają sobie coś smutnego i powoli idą z woreczkami na głowie. Następnie wkładają woreczki między kolana, wyobrażają sobie coś przyjemnego, radosnego i skaczą w taki sposób, by woreczek nie wypadł. Na koniec wyobrażają sobie coś strasznego i idą w podporze tyłem z woreczkiem na brzuchu.
  4. „Piłka ciężka jak kamień” – zabawa ruchowa. Dzieci stoją na początku toru w dorosły podaje piłkę i mówi: Podaję ci ciężki kamień. Uważaj, nieś go powoli i nisko, by nie spadł ci na stopę. Dzieci niosą piłkę w taki sposób, jakby naprawdę była ciężkim kamieniem. Kolejne propozycje: Przenieś piłkę jak lekkie piórko, Podaję piłkę jak gorące jajko, Przenieś piłkę jak delikatny wazonik itp
  5. „Kraina radości” – dzieci słuchają muzyki i wykonują masaż na plecach brata, siostry, rodzica z pary, rysując spirale, figury geometryczne i inne kształty jednym palcem, kilkoma palcami albo całą dłonią. Następnie dzieci w parach siedzą po turecku naprzeciw siebie i wymyślają wspólny taniec dłoni do utworu, porozumiewając się ze sobą bez słów

Bajka dla dzieci po polsku o emocjach – Polski program UBU https://www.youtube.com/watch?v=TcLK9ZBUsDs

———————————————————————————————

13.04.2021r.

Nasze emocje

Inscenizacja wiersza D. Gellner pt. „Zły humorek”: wspólne dobieranie symboli które wyrażają emocje (buźki) oraz nazw uczuć odpowiednio do przedstawianych fragmentów wiersza. Zał. 1

zał. 1 minki

Wiersz D. Gellner „Zły humorek”

Jestem dzisiaj zła jak osa!
Złość mam w oczach i we włosach!
Złość wyłazi mi uszami
i rozmawiać nie chcę z wami!

A dlaczego? Nie wiem sama.
Nie wie tata, nie wie mama…
Tupię nogą, drzwiami trzaskam
i pod włos kocura głaskam.

Jak tupnęłam lewą nogą,
nadepnęłam psu na ogon.
Nawet go nie przeprosiłam –
taka zła okropnie byłam.

Mysz wyjrzała z mysiej nory:
– Co to znowu za humory?
Zawołałam: – Moja sprawa!
Jesteś chyba zbyt ciekawa.

Potrąciłam stół i krzesło,
co mam zrobić, by mi przeszło,!?
Wyszłam z domu na podwórze,
wpakowałam się w kałużę.

Widać, że mi złość nie służy,
skoro wpadłam do kałuży.
Siedzę w błocie, patrzę wkoło,
wcale nie jest mi wesoło…

Nagle co to? Ktoś przystaje.
Patrzcie! Rękę mi podaje!
To ktoś mały, Tam ktoś duży –
Wyciągają mnie z kałuży.

Przyszedł pies i siadł koło mnie,
kocur się przytulił do mnie,
mysz podała mi chusteczkę:
– Pobrudziłaś się troszeczkę!

Widzę, że się pobrudziłam,
ale za to złość zgubiłam
Pewnie w błocie gdzieś została,
NIE BĘDĘ JEJ SZUKAŁA!

Rozmowa z dziećmi na temat uczuć i emocji, które mamy w sobie w zależności od różnych sytuacji.

– Jakie emocje posiadało dziecko?

– Co się działo w wierszu?

– Co to są uczucia?

– Gdzie rodzą się uczucia?

(Emocje to coś co rodzi się w naszym wnętrzu, poprzez różne sytuacje i okoliczności, których jesteśmy uczestnikami – ich źródłem jest wszystko co nas otacza. Emocje nie są ani dobre ani złe. Nie podlegają ocenie moralnej, zatem każdy ma prawo czuć się szczęśliwy jak i zły. Najważniejsze jest to co robimy z tymi emocjami czy i w jaki sposób pokarzemy nasze emocje innym.)  Uczucia są łatwiejsze, przyjemniejsze, a także takie, które są mniej przyjemne. Jednak wszystkie uczucia są nam potrzebne.

„Dokończ zdanie” Zabawa dydaktyczna
– Jestem zły gdy …
– Cieszę się gdy …
– Jestem smutny gdy …
– Jestem zdziwiony gdy …

„Buźki” – próba nazywania przez dzieci, co może oznaczać emocja przedstawiona na każdej z buzi.

Pokaż jak się czujesz gdy:

  • rodzice cię chwalą,
  • ktoś sprawi ci przykrość
  • jesteś głodny
  • dostaniesz prezent
  • ktoś przyłapie cię na kłamstwie
  • boli cię ząb
  • boisz się dużego psa
  • teraz

Zabawa ruchowa „Podróż do krainy: złości, radości i smutku”.

Dzieci jadą do krainy gdzie wszyscy są źli i zagniewani, tupią nogami, zaciskają dłonie w pięści i krzyczą. Dziecko naśladuje zachowanie ludzi żyjących w tej krainie. Następnie pociąg rusza dalej i zatrzymuje się w krainie smutku. Tutaj ludzie chodzą markotni, płaczą, leżą, pocierają oczy, szlochają, wycierają nosy, pociągają nimi. Dziecko naśladuje zachowanie ludzi żyjących w tej krainie. Na końcu pociąg rusza do krainy radości, gdzie ludzie są zawsze uśmiechnięci, życzliwi i pomocni wobec siebie, witają się z nami serdecznie. Dziecko naśladuje zachowanie ludzi żyjących w tej krainie.

Dzieci wypowiadają się w której krainie podobało im się najbardziej i dlaczego?

Zabawa Lusterka. Dzieci otrzymują małe lusterka. Pokażcie, jak wyglądają wasze buzie, gdy są radosne. Obejrzyjcie się w lusterkach. A jak wyglądają, gdy się złościcie? A gdy czegoś się boicie, jakie macie miny? A kiedy jesteście smutni? Na koniec wszystkie dzieci robią radosne miny i sprawdzają w lusterkach, czy dobrze wykonały zadanie.

Domisie – Dlaczego Eryk marudzi?

https://www.youtube.com/watch?v=8MItH8O_DL8

 

——————————————————————————————-

12.04.2021r.

Uczymy się wyrażać emocje.

Wrażenia i uczucia – słuchanie opowiadania  – Maciej Bennewicz

– Co się stało? – spytał wujek Alfred. – Na klatce schodowej zgasło światło – odpowiedziała babcia. – Adaś bardzo się przestraszył, ponieważ nie mogliśmy znaleźć włącznika. Najpierw upadła mi siatka z zakupami, potem Dragon się wyrwał i pobiegł na parter. W końcu torebka i jej cała zawartość wraz z kluczami wysypała się na schody. Zdaje się, że w tym całym zamieszaniu Ada też się nieźle wystraszyła. Wujek spojrzał najpierw na Adama, a potem na Adę. Raz jeszcze na Adama i znów na Adę. Rzeczywiście oboje mieli nietęgie miny. Adam spoglądał na czubki butów, jakby zauważył tam coś bardzo ciekawego. Ada natomiast wierciła się niespokojnie, oblizując łyżeczkę po jogurcie, którą oblizała już sto razy. – Nie lubię ciemności – stwierdził Adam po chwili. – Ja też nie lubię – zawtórowała mu Ada. – Co takiego jest w ciemności, że jej nie lubicie? – spytał wujek Alfred. – Nie lubię ciemności, bo wtedy nic nie widać – stwierdził Adaś po długiej chwili milczenia. – A ty, dlaczego nie lubisz ciemności? – Wujek zwrócił się do Ady. – Bo nic nie widać, tak jak powiedział Adam. A oprócz tego w ciemności jest pełno strachów. – Strachów? – zdziwił się Alfred. – No tak – odpowiedziała Ada. – Nie wiadomo, co w ciemności czyha. Z różnych dziur i kątów mogą wyleźć wstrętne licha. – No proszę – ucieszył się wujek. – Ada potrafi układać wierszyki: „Nie wiadomo, co w ciemności czyha. Z różnych dziur i kątów mogą wyleźć wstrętne licha”. I kiedy wujek rytmicznie wyrecytował wierszyk Ady, strojąc przy tym głupie miny, wszyscy parsknęli śmiechem. – W takim razie nie ma innego wyjścia, musimy zrobić bardzo ważny eksperyment – zarządził Alfred. Po chwili na środku salonu stało sześć krzeseł, szczelnie opatulonych czterema kocami w taki sposób, że powstał długi i ciemny tunel. Wujek ze swojego plecaka wyjął latarkę i powiedział: – W tunelu, który zbudowaliśmy z koców, jest ciemno, prawda? – Wszyscy wraz z babcią przytaknęli głowami. Wujek kontynuował: – Ale w salonie jest jasno. Jak powstała ciemność?

– Z koców? – spytała Ada. – Z krzeseł? – dodał Adam. – Oczywiście, ciemność powstała z koców i krzeseł. Sami zrobiliśmy ciemny korytarz! – zakrzyknął Alfred, zapalił latarkę i dał nura do tunelu. Po chwili był po drugiej stronie salonu, uśmiechnięty wymachiwał włączoną latarką. – Kto następny da nura w ciemność? Oczywiście należy mieć zapaloną latarkę! Ada podbiegła do Alfreda i podobnie jak on przed momentem zanurkowała pod kocami. Po chwili była po drugiej stronie salonu, szczęśliwa i dumna. Eksperyment powtórzyła babcia, za nią pies Dragon i na końcu, trochę się ociągając – Adam. – W takim razie czas na drugi eksperyment: przejście przez tunel z latarką w ręce, ale wyłączoną. W każdej chwili można ją włączyć i ciemność zniknie. Można jednak przejść ciemny przesmyk bez włączania latarki. Na końcu i tak jest jasno. Po chwili wszyscy odważnie zaliczyli nowy eksperyment. Trzecia próba była najtrudniejsza: przejście przez tunel bez latarki. Wujek Alfred wymyślił jednak jeszcze coś dziwniejszego. Gdy Ada jako druga przechodziła przez tunel na czworakach w całkowitej ciemności i to bez latarki, wujek zerwał środkowy koc i zakrzyknął: – Ta dam! Stała się jasność! – Już wiem – zawołał Adam. Ciemność to nie tylko koce i krzesła. Ciemność to brak światła. W ciemności wszystko jest takie samo, tylko brakuje światła. Kocami odgrodziliśmy się od światła w pokoju! – W takim razie czego się bałeś? – spytał wujek. – W takim razie bałem się tego, czego nie widziałem. – A ja bałam się tego, co sobie wyobrażałam – stwierdziła Ada. – Stąd powiedzenie, że strach ma wielkie oczy, gdyż oczy robią się szerokie, gdy sobie wyobrażamy coś okropnego albo gdy nie znamy prawdy – powiedziała babcia. – Co w takim razie robić w przyszłości, gdy się czegoś boimy? – spytał wujek. – Nosić latarkę? – zastanawiał się Adam, drapiąc się po głowie. – A może ciągle zrywać koce, żeby nie było ciemno – stwierdziła Ada, lecz po chwili dodała: – Ale tak się nie da. Koce to był eksperyment, a normalnie jest ciemno i już, strasznie i tyle. – Już wiem – ucieszył się Adam – kiedy przychodzi strach, warto spytać kogoś dorosłego, co się stało. – Znakomicie – przytaknął wujek. – Można też spytać czy to, czego się boimy, na pewno jest groźne, czy tylko tak nam się wydaje? – uzupełniła Ada. – Racja – ucieszył się wujek. – Wujku, a jak coś jest takie nie wiadomo jakie i bardzo trudno o tym opowiedzieć, bo nie wiadomo, co to jest, to co wtedy? – spytał Adam. – W takim razie kolejny eksperyment przed nami. Nauczymy się, co robić, gdy coś jest nie wiadomo jakie. Wujek i babcia na chwilę zniknęli i kiedy znowu pojawili się w pokoju, oboje mieli pomalowane twarze. – Co czujesz, kiedy teraz na mnie patrzysz? – spytał wujek i dotknął palcem serduszka Ady. – Jest mi trochę jakby smutno – odpowiedziała niepewnie. – I robi się jakby szaro i troszkę groźnie – dodał Adam. – Wyglądasz, wujku, jak ktoś zupełnie inny. Zawsze jesteś taki wesoły, a teraz wydajesz się poważny. Trochę jak wampir z filmów albo niebezpieczny złodziej. – W takim razie opiszcie dokładnie, co widać na mojej twarzy – powiedział Alfred. – Masz ciemno umalowane oczy i spuszczone kąciki ust – odpowiedziała Ada.

– Na czole masz ciemną zmarszczkę i zrobiłeś takie bardzo poważne oczy, jakbyś się złościł albo raczej zmartwił – uzupełnił Adam. Wujek zrobił sobie zdjęcie telefonem i starł makijaż. – Znakomicie – stwierdził. – Moja twarz wyrażała smutek i żal. Można również powiedzieć, że widać było powagę, skupienie, zmartwienie, a nawet trochę grozy. Uczucia ludzi doskonale widać na ich twarzach. Wystarczy przez moment się przypatrzyć, a potem zapytać siebie samego: co czuję? Wtedy najczęściej ani trochę się nie mylimy. Odpowiedź przychodzi sama. Wystarczy opisać słowami to, co się czuje, gdy patrzy się na twarz drugiego człowieka, i już wiadomo, jakie uczucia w nas budzi oraz jakie przekazuje. Użyliśmy z babcią farb i kosmetyków, żeby podkreślić rysy twarzy i uczucia, lecz na co dzień i bez tego widać, co wyrażają twarze ludzi dorosłych i dzieci. Wystarczy uważnie się przyjrzeć. A teraz kolej na babcię. Opiszcie, co czujecie, gdy na nią patrzycie. – Ja czuję zdziwienie i jakby babcia troszeczkę się wygłupiała. – Ada przekrzywiła główkę, uważnie przyglądając się twarzy babci. – Czuję, że babcia zaraz powie coś śmiesznego – stwierdził Adam. – I jeszcze, że za chwilę zacznie skakać albo wariować po całym mieszkaniu. – Świetnie – ucieszyła się babcia. – Moja mina wyrażała rozbawienie, wesołość, może trochę szaleństwa, ochotę do zabawy i płatania figli. – Super – pochwalił spostrzegawczość dzieci wujek. – I tym razem opiszcie, co widać na twarzy babci – zachęcił. – Jedna brew babci jest podniesiona, a druga trochę w bok, usta są wymalowane do góry. – Adam starał się precyzyjnie opisać minę babci. – Policzki są różowe, a włosy trochę rozwichrzone – dodał. – Oprócz tego babcia kilka razy zamrugała i zrobiła taką minę, jakby miała ochotę opowiedzieć dowcip – stwierdziła Ada. – Nauczyliście się opisywać i wyrażać uczucia, brawo – powiedział Alfred. Zabawa trwała do późnego wieczoru. W końcu role się odwróciły i tym razem Ada i Adam zaczęli – z pomocą mamy Adama – malować twarze, by uwydatnić różne emocje. Babcia, wujek, a potem również mama Ady zgadywali, co wyrażają kolejne miny i makijaże. Były tam przyjemne uczucia, takie jak: radość, podekscytowanie i duma, oraz te nieprzyjemne, na przykład: złość, rozdrażnienie i obraza. Pod koniec pojawiły się nawet bardzo trudne, jak: tajemniczość, zdziwienie i zmęczenie. Dzieci na zmianę z dorosłymi pokazywały kolejne uczucia, wyrażając je makijażem, odpowiednimi minami, ruchami i całym ciałem. Tym sposobem wymyślili nowe kalambury. Zamiast zgadywania filmów lub znanych postaci odgadywali uczucia. Wujek stwierdził, że wszyscy na co dzień gramy w podobne kalambury, bo przecież wystarczy chwila uwagi, by dostrzec, że koleżance jest smutno, że komuś wyrządziliśmy przykrość głupim żartem lub szturchaniem albo że kolega jest dumny, że wykonał zadanie. Widać, że inny kolega potrzebuje pomocy, a jeszcze inny – świętego spokoju, bo źle się czuje. Wystarczy uważnie się przyglądać koleżankom i kolegom, mamie i tacie, znajomym i krewnym, by poczuć, co z tego przyglądania wynika, jakie pojawia się uczucie. I już wiadomo!

Strach ma wielkie oczy,

Więc z latarką warto skoczyć

Prosto w paszczę ciemnej dziury,

Żeby dostrzec, że kot bury.

W kącie zdawał się potworem,

Co ma ślepia niby zmora.

A tymczasem mała kicia

Łapką bierze się do mycia.

Bo ma pyszczek oprószony

Okruchami żółtej słomy.

Rozmowa na temat opowiadania.

– Jakie zdarzenie wywołało rozmowę o uczuciach?

– W jaki sposób wujek Alfred pokazał dzieciom, że najbardziej boimy się tego, czego nie znamy? Czy miał rację?

– Jak babcia i wujek Alfred pokazali dzieciom, co zrobić, gdy nie wiemy, jak się czują osoby, z którymi przebywamy?

–  Jak wyglądają osoby wesołe?

– Jaki wyraz twarzy najczęściej mają osoby smutne?

– A jak opisalibyście wyraz twarzy osoby zdenerwowanej?

„Lustro emocji” – dziecko ustawia się naprzeciwko brata, siostry lub rodzica. Nadaje ono ton zabawie, jak dyrygent, pozostali są jego lustrzanym odbiciem. Druga osoba powtarza gesty, próbuje odgadnąć, co pokazuje. Potem następuje zmiana miedzy osobami.

„Nastroje” –  Zadaniem dzieci jest namalowanej dużej głowy o wizerunku smutnej i wesołej osoby.

—————————————————————————————————

09.04.2021r.

 „Zaczarowany wąż” – Zabawa badawcza  – Węża wyciętego z papieru w kształcie spirali układamy na metalowej pokrywce. Balon pocieramy kawałkiem wełnianego materiału. Balon „ładuje się” elektrycznie i przyciąga węża.

Pytania do dzieci :

– Co się stało ? Dlaczego ?

– Co to jest prąd ? (niewidoczna energia)

– Do czego wykorzystujemy energię w naszym domu ?

– Gdzie jest wykorzystywany prąd ?

– Jak dostaje się do naszych domów ?

– Gdzie powstaje prąd ? (w elektrowni)

– Jak dostaje się do naszych domów ? (płynie przewodami)

Pstryk Grzegorz Kasdepke – opowiadanie

– Uważaj, teraz będzie się działo – mruknął Dominik, włączając elektryczny czajnik. Zanim Junior zdążył podkulić ogon, w całym domu błysnęło, huknęło – a potem zapadła ciemność. I cisza. Przestało grać radio, przestały pracować lodówka i pralka, przestał działać komputer i nawet Junior przestał sapać, choć nie był przecież na prąd. Widać wszystko to zrobiło na nim spore wrażenie. Pierwsza odezwała się babcia Marysia. – Dominik! – zawołała z dużego pokoju. – To twoja sprawka?! – Prowadzę wykład – odkrzyknął dyplomatycznie Dominik. – O czym?! – głos babci dochodził już z korytarza. – Nie mów, że o elektryczności! – Mogę nie mówić… – mruknął Dominik. – Hau! – dodał mu otuchy Junior. Zza drzwi dobiegł ich szelest, trzask, odgłosy majstrowania przy elektrycznych korkach – i naraz z głośnika radia popłynęła muzyka, a lodówka wzdrygnęła się jak po przebudzeniu z krótkiej drzemki i znowu zaczęła pracować. Dominik i Junior zmrużyli oczy. – Przecież tata ci mówił – zasapała babcia, wchodząc do kuchni – żebyś nie włączał tego czajnika, gdy pracuje pralka, tak?! Jutro przyjdą elektrycy i wszystko naprawią! A na razie trzeba uważać! Bo przewody elektryczne w tym mieszkaniu są za słabe, i to dlatego! Chcesz wywołać pożar?! – Hau! – uspokoił ją Junior. Ale babcia Marysia nie była uspokojona; zakazała Dominikowi zabaw w kuchni, przez co dalsza część wykładu musiała się odbyć w łazience. – Tak, z elektrycznością nie ma żartów – westchnął Dominik. – Na przykład najgłupsze, co można zrobić, to suszyć sobie włosy w wannie. Bo jakby suszarka wpadła do wanny, to… Junior zawył rozpaczliwie, dając do zrozumienia, że wie, co by się stało, gdyby suszarka wpadła do wanny. – Tak samo głupie – kontynuował Dominik – jest wtykanie różnych przedmiotów do dziurek od kontaktu! Albo przecinanie przewodów elektrycznych! Jeżeli zobaczę kiedyś, że to robisz, to koniec, zakaz wychodzenia na spacery! Junior, gdyby to było możliwe, podwinąłby nie tylko ogon, ale i uszy, nos oraz całego siebie. – Niemądrze jest także – ciągnął zadowolony z siebie Dominik – ciągnąć za kabel jakiegoś urządzenia, żeby je wyłączyć, bo łatwo taki kabel przerwać! Ani podłączać zbyt wielu urządzeń do jednego gniazdka! I, i… słuchasz mnie? – Hau… – odszczeknął zrezygnowany Junior. – No tak, może to za dużo jak na jeden raz – zgodził się Dominik. – Najważniejsze jest jedno: nie wolno bawić się elektrycznością! Zrozumiałeś? – Hau! – zapewnił Junior. Po czym podskoczył wysoko, pstryknął nosem wyłącznik światła – i wykład został zakończony. O elektryczności można mówić jeszcze długo. Czas, start!

Rozmowa z dziećmi na temat opowiadania:

– Jak nazywali się bohaterowie opowiadania? Kim byli?

– Dlaczego po włączeniu czajnika zgasło światło w całym mieszkaniu?

– Jakie ważne informacje dotyczące bezpiecznego postępowania z urządzeniami elektrycznymi chłopiec przekazał Juniorowi?

 „Płynie prąd –awaria” –  Zabawa ruchowa –  Dzieci – zabawki poruszają się po dywanie, bo płynie w nich prąd. Na hasło „awaria” dzieci stają bez ruchu, bo prądu nie ma.

Rozpoznawanie dotykiem oraz nazywanie urządzeń elektrycznych. Przedmioty przykładowe: pilot, zegarek, latarka, suszarka.

Mały prąd – doświadczenie z balonem

Materiały i przybory:

  • balon
  • skrawki gładkiej bibułki lub innego cienkiego papieru
  • wełniany szalik
  1. Nadmuchaj balon i zawiąż na supełek.
  2. Gładką bibułkę porwij na małe skrawki.
  3. Potrzyj balonik energicznie skrajem szalika.
  4. Zbliż balonik do papierków.
  5. Balonik będzie również „przyklejał” się do ściany.

Aby to zaobserwować musisz naelektryzować balon przez pocieranie a następnie zbliżyć do ściany.

  1. Kiedy jeszcze raz naelektryzujesz balon i przybliż je do włosów.
  2. Dobrze widać również przyciąganie jeśli bardzo delikatnie odkręcimy kran i do ciurkającej wody zbliżymy naelektryzowany balonik. Pamiętajmy, że tylko zbliżamy balonik do wody, nie dotykamy jej balonikiem.

Przez pocieranie wełnianym szalikiem balon elektryzuje się, to znaczy gromadził ładunek, który przyciąga inne przedmioty.Dół formularza

– Wiatraczek – wykonanie wiatraczka według instrukcji.

https://www.youtube.com/watch?v=C0Rugzrpgv8


08.04.2021r.

Zagadki słowne związane z wodą.

Co mam na myśli?

To substancja, bez której nikt z nas nie mógłby żyć.

Jest potrzebna nie tylko ludziom,

lecz także zwierzętom i roślinom.

Występuje na całej kuli ziemskiej,

ale tylko niewielka część nadaje się do spożycia przez ludzi.

Poprzez proces parowania i skraplania jej część do nas wraca. WODA

Gdy go długo nie ma – wszyscy narzekają,
a gdy przyjdzie, pod parasol przed nim się chowają.  /deszcz/

Jak ta szyba się nazywa,
Co wodę zimą na stawie przykrywa?  /lód/

Spod kamienia bije,
Kto spragniony pije.  /woda lub źródło/

Z gór strumieniem spływa,
przy morzu ogromna bywa.  /rzeka/

Rozmowa na temat wody:
– Do czego potrzebna jest woda?
– Kto potrzebuje wody?
– Gdzie możemy znaleźć wodę?
– Skąd się bierze woda?

„Ile wody nam ucieka?” – zabawa badawcza.

Rodzic zaprasza dzieci do łazienki, odkręca kran w taki sposób, by woda kapała po kropelce do podstawionego naczynia. Prosi dzieci, by oszacowały, ile wody może w ten sposób wylać się z kranu do naczynia podczas godziny, nastawia zegarek, by wiedzieć, ile czasu minęło od odkręcenia kranu

Zabawa ruchowa „Pada deszczyk”.

Dzieci śpiewają piosenkę ilustrując jej treść ruchami.

Pada deszczyk, pada deszczyk – dzieci naśladują dłońmi padający deszcz
wieje wiatr,  wieje wiatr – dzieci unoszą obie ręce do góry i kołyszą nimi

Pada deszczyk, pada deszczyk – dzieci naśladują dłońmi padający deszcz
wieje wiatr,  wieje wiatr – dzieci unoszą obie ręce do góry i kołyszą nimi
Błyskawica, grzmot – dzieci klaszczą w dłonie i tupią jedną nogą

Błyskawica, grzmot

Piękna tęcza rośnie wokół nas (2x) – dzieci unoszą obie ręce w górę i powoli opuszczają je kreśląc łuk na „niebie”.

Jakie odgłosy wydaje woda? ( ćw. ortofoniczne)
– woda pluska –plum, plum …( dzieci powtarzają )
– woda chlapie – chlap, chlap…
– woda szumi – szszszszsz…
– woda pada- kap, kap…
– woda bulgoce- bul, bul…

Zabawa badawcza: „Jaka jest woda?”

Nauczyciel wsypuje do szklanek z wodą sól, cukier i ziemięę. Zawartość każdej szklanki miesza.

– Co stało się z solą, cukrem i gliną?
– Co dzieje się z wodą?
– Jaki ona ma kolor i smak?
– Czy taką wodę mogą pić ludzie i zwierzęta?
– Co należy zrobić, aby woda była czysta?
– Czy wiecie jak oczyszcza się wodę?

„Rybki w wodzie” – Ćwiczenia oddechowe

Potrzebne Wam będą : słoik lub miska z wodą, słomka, małe kawałki papieru   w kształcie rybek.

Dzieci za pomocą słomki umieszczają papierowe rybki w wodzie ( słoiku                z wodą). Przenoszą tam kilka rybek. Zadanie można powtórzyć.

,, Akwarium w słoiku” –  praca techniczna

Wykonanie pracy wg instrukcji zawartej w filmie

https://www.youtube.com/watch?v=FZO9DkmVsWE

– Ćwiczenia ruchowe – Na dzisiaj przewidujemy też trochę ruchu. Ta propozycja jest dla dziecka i jednego z Rodziców lub rodzeństwa (proponowane ćwiczenia należy powtórzyć 10 razy; oczywiście nie wszystkie ćwiczenia można wykonać od razu) link poniżej:

https://www.youtube.com/watch?v=FacAJxiIzh4

 Oglądanie filmu „Woda – mamo, tato, co wy na to?” dostępnego pod adresem: https://www.youtube.com/watch?v=0Ku1GpAO3RM


1.Wszyscy zapoznajemy się z tradycyjnym Wielkanocnym słownictwem.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=13&v=ANyXUJ3esWE&feature=emb_title

Piosenka dla grupy ,,Misie”

https://www.youtube.com/watch?v=dI5bj8iMTz8

                       Happy Easter !!!!!

—————————————————————————–

07.04.2021r.

Słuchanie wiersza I. Sikiryckiego Sznurek Jurka

Kiedyś wyrzucił Jurek

Poplątany, stary sznurek.

A nazajutrz obok sznurka

Od banana spadła skórka.

Wyrzucona przez Karola.

Tam też wkrótce Jaś i Ola

Wyrzucili bez wahania

Swoje torby po śniadaniach.

Stos papierków po cukierkach

Wysypała tam Walerka.

Na papierki spadła ścierka,

Jakaś pusta bombonierka,

I od lodów sto patyków,

Pustych kubków moc z plastiku,

Wyskubane słoneczniki,

Jeden kalosz, nauszniki,

Stare trampki, piłka z dziurą,

Połamane wieczne pióro,

Kilka opon od rowerów

I ogromny stos papieru.

Oto tak, od sznurka Jurka.

Wnet urosła śmieci górka.

A z tej górki wielka góra,

Której szczyt utonął w chmurach.

Nie ma miejsca na boisko,

Lecz śmietnisko mamy blisko.

Rozmowa na temat wiersza:

–   W jaki sposób boisko zamieniło się w śmietnik?

–   Jak oceniasz postępowanie Jurka i jego kolegów?

–   Czy Jurek przewidywał konsekwencje wyrzucenia przez siebie poplątanego sznurka?

Co tam było? – dzieci wymieniają rzeczy i wypowiadają nazwę za pomocą sylab.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

„Ćwiczenia z gazetą”  – Zabawy ruchowe– Dziecko naśladuje ruchy rodzica

  • Marsz z gazetą przyciskaną brodą do klatki piersiowej;
  • Marsz z gazetą przyciskaną uchem do lewego barku, a następnie – do prawego barku;
  • Marsz z gazetą położoną na otwartej prawej dłoni, a następnie – na lewej dłoni;
  • Podskoki w przód z gazetą trzymaną między kolanami;
  • Marsz z gazetą położoną na głowie
  • Ugnieść gazetę tak, aby powstała kula (piłeczka) – rzuty i chwyty kulki w miejscu,
  • w chodzie, rzuty i chwyty z dodatkowymi zadaniami, np.: przed chwytem klasnąć, zakręcić „młynka” rękami, wykonać obrót

Zabawa dydaktyczna „Co zrobić z …” – propozycje dzieci w jaki sposób można wykorzystać powtórnie odpadki.

 „Zabawka z odpadów – drugie życie śmieci” – zadanie twórcze wykonanie zabawki z odpadów (pudełek, butelek, woreczków czy rolek a nawet niepotrzebnych czy podartych ubrań.

https://www.jaskoweklimaty.pl/wp-content/uploads/2016/11/IMG_6213-tile.jpg

Rady na odpady – bajka edukacyjna

https://www.youtube.com/watch?v=0WS8vo0iD2k

—————————————————————————————-

06.04.2021r.

Przyjaciel przyrody

Wiersz: „Przyjaciel przyrody” – A. Widzowska

My, przedszkolaki na ziemskiej kuli,
wiemy, że Ziemię trzeba przytulić,
zadbać o lasy, powietrze, wodę,
kwiaty, zwierzęta – całą przyrodę!
To źle marnować wodę w kąpieli
od poniedziałku aż do niedzieli.
Po co bez przerwy nurkować w wannie?
Lepiej z prysznica zrobić fontannę!
Torba foliowa szczerzy zębiska.
– Jestem z plastiku, sztuczna i śliska.
Gdy będę plackiem leżeć na wodzie,
fokom i żółwiom chętnie zaszkodzę!
– Ja także! – wrzeszczy ze szkła butelka.
– W lesie się smażę niczym iskierka,
a gdy rozgrzeję się jak ognisko,
pożar wywołam i spalę wszystko!
– Czy wy nie wiecie, okropne śmieci,
że na planecie mieszkają dzieci?
Szust! Posprzątamy bałagan wielki,
osobno papier, plastik, butelki!
Pstryk! Pamiętamy, by gasić światło,
wiemy, że pożar wywołać łatwo,
a gdy widzimy sarenkę w lesie,
to nie wrzeszczymy, aż echo niesie!
Ten, kto przyrodę niszczy i truje,
niech się kolcami jeża pokłuje.

Rozmowa na temat wiersza:
– Jakie zachowania wymienione w wierszu nie pomagają dbać o przyrodę?

– Jakie działania są dobre dla planety i środowiska?

–  W jaki sposób dzieci mogą dbać o przyrodę?

– Czy wiecie co oznacza pojęcie ekologia?

– Co to jest segregacja?

Wierszyk

Papier, puszki, szkło, plastiki,
posprzątamy w pojemniki.
Posprzątamy sprawnie, pięknie,
bo nam świat przez śmieci pęknie.

Segregowanie śmieci – Zabawa dydaktyczna

Pomoce: Kolorowe reklamówki  lub kartki: niebieski, żółty, zielony, brązowy, różnego rodzaju śmieci.

Rozkładamy na dywanie (ceracie) śmieci wykonane z różnego rodzaju materiału. Prezentujemy 4 kolorów  worków lub (kartki) pokazujemy, liczymy kosze na śmieci, mówimy  co należy wkładać do którego koloru.

niebieski –  papier (makulatura)

żółty – plastik

zielony – szkło kolorowe

brązowy – odpady biodegradowalne

Dzieci mają za zadanie posegregować śmieci do odpowiednich worków Zwrócenie uwagi na to, że niektóre pozostałe odpady nie pasujące do worków takie jak baterie, lekarstwa, zepsute urządzenia elektryczne, bo są bardzo szkodliwe dla środowiska.

Śmieci, które wrzucamy do pojemników kolorowych: szkło, makulatura, tworzywa sztuczne nazywany „Odpadami suchymi”

Jest pojemnik też brązowy  na odpady organiczne to rośliny: jabłka, gruszki i maliny, ogryzki, skórki, liście, z winogron zgniłe kiście,  patyki i gałęzie. To odpady mokre

 Ze starego coś nowego

Ze zbierania i segregowania śmieci płyną liczne korzyści.

– Jaki może być dalszy los tych odpadów?

– Czy odpady możemy wykorzystywać ponownie?

(Z makulatury i starych szmat produkuje się papier. Dzięki temu nie musimy ścinać drzew, których drewno też używamy do produkcji papieru.

Z plastikowych odpadów powstają tworzywa sztuczne, pianki oraz nowe opakowania plastikowe.

Szkło przetapiają huty szkła. Służą do wyrobu nowych opakowań szklanych. Złom jest przetapiany w hutach na metale, z których produkuje się np. karoserie samochodów. Ze starych aluminiowych puszek powstają nowe

Dzieci wymyślają do czego mogą być wykorzystane odpady.

– Eko i nie eko – zabawa ruchowa. Rodzic odczytuje zdanie, a dziecko ocenia, które z prezentowanych sytuacji są  eko, a które nie.

Gdy dziecko usłyszy zdanie, które zakwalifikuje jako opis sytuacji eko mówi podskakuje. Gdy ocenia, że dana sytuacja nie jest eko tupie nogami

Przykładowe zdania:

– Zosia wrzuciła pustą puszkę do kosza na szkło.

– Paweł na spacerze posprzątał po swoim psie.

– Ktoś wyrzucił śmieci do lasu.

– Pani wykorzystała ponownie wcześniej używane kartki.

– Kasia nie dokręciła kranu i wciąż kapie z niego woda.

– Dawid podczas zakupów zamiast plastikowych reklamówek używa toreb z

materiału.

– Tata zaniósł stary telewizor do punktu odbioru elektrośmieci.

– Karol rozpakował lizak i rzucił papierek na ziemię.

– Asia podczas spaceru po górach zbierała śmieci na szlaku, by go oczyścić.

– Mama z Jankiem zbudowali z niepotrzebnych opakowań zamek dla rycerzy i

Księżniczek.

Zabawa ruchowa z gazetą.

Dzieci rozkładają gazety na podłodze,  biegają po sali, kiedy usłyszą słowo – deszczu – wybierają gazetę i stukają palcami w gazetę, słowo – burza – chowają się pod gazetą i mocno się kulą , słowo kałuża – kładą gazetę i ją przeskakują. Robienie kulek z gazety.

Zabawa „Celuj do kosza” – Dzieci formują z gazety kule i celują do ułożonego na środku kosza, a potem kule z papieru wkładają do worka niebieskiego przeznaczonego na makulaturę.

 

Obraz znaleziony dla: grafika święta wielkanocne

02.04.2021r.

Wielkanoc w moim domu stół

– Opowiedz jak w twoim  domu wygląda nakrycie wielkanocnego stołu,

– Jakie potrawy na nim stoją?

– Jakie znacie tradycje rodzinne związane ze świątecznym śniadaniem?

– Wielkanocny stół – wysłuchanie wiersza E. Skarżyńskiej, poszerzanie słownika czynnego dzieci o nazwy związane ze świętami Wielkanocnymi, doskonalenie umiejętności wypowiadania się

Obraz znaleziony dla: grafika święta wielkanocne

 

 

 

 

 

grafika święta wielkanocne – Bing images 

 

 

 

Nasz stół wielkanocny

haftowany w kwiaty.

W borówkowej zieleni

listeczków skrzydlatych

lukrowana baba

rozpycha się na nim,

a przy babie

– mazurek w owoce przybrany.

Palmy – pachną jak łąka w samym środku lata.

Siada mama przy stole,

a przy mamie tata.

I my.

Wiosna na nas zza firanek zerka,

a pstrokate pisanki

chcą tańczyć oberka.

Wpuścimy wiosnę.

Niech słońcem zabłyśnie nad stołem

w wielkanocne świętowanie

jak wiosna wesołe.

 

Rozmowa z dziećmi na temat wiersza;

– Jakie elementy dekoracyjne znajdują się na stole?

–  Kto usiądzie przy stole?

– Czego brakuje na stole, a powinno się znaleźć zgodnie z tradycją wielkanocną?

 – Przypomnienie symboliki niektórych produktów znajdujących się na stole. Obrazki z dnia poprzedniego są zasłonięte. Dziecko losuje po jednym obrazku i wyjaśnia symbole potraw wielkanocnych.

– baranek – symbol zwycięstwa życia nad śmiercią

– jajko – znak odradzającego się życia

– chleb – ciało Chrystusa

– kiełbasa i wędlina – symbolizują dostatek, zdrowie i płodność

– sól – symbol oczyszczenia

– ciasto – metafora umiejętności i doskonałości

– chrzan – znak siły fizycznej i krzepy

– palma nawiązują do wjazdu Chrystusa do Jerozolimy i powitania go przez mieszkańców miasta. Świąteczne palmy miały zapewnić dobre plony, chronić przed pożarami i chorobami.

– Chorągiewka – znak zwycięstwa.

– Bazie – spożywano, gdyż wierzono, że chroni to przed bólem i dodaje sił. Są symbolem budzącej się wiosny.

– bukszpan – oznacza radość i nadzieję na zmartwychwstanie.

 

„Wielkanocne obliczenia” – zabawa matematyczna.

Dzieci siadają przy stole, na których leżą liczmany, np. nakrętki po napojach. Dzieci obliczają zadania za pomocą liczmanów:

– W pewnym domu do świątecznego śniadania zasiadły następujące osoby: mama, tata, ciocia Basia z wujkiem Piotrem. Ile osób siadło do świątecznego śniadania?

– Kasia ozdabiała świąteczny mazurek. Przygotowała 5 migdałów. Po chwili przyszedł Maciek i zjadł 2 migdały. Ile migdałów zostało Kasi do ozdobienia mazurka?

– Zuzia robiła wielkanocną palmę. Przyczepiła na niej 3 czerwone kwiaty, 2 żółte kwiaty Ile kwiatów zostało na palmie?

–  „Zastawianie wielkanocnego stołu” –Nauka ustawienia zastawy stołowej. Można użyć talerzy znajdujących się w domu.

W czasie obiadu wielkanocnego rodzina zasiadła do stołu. Na samym początku mama postawiła żurek…

Proszę wymyśleć opowiadanie w czasie, którego dzieci będą naśladowały spożywanie rodzinnych potraw podawanych na Wielkanoc z użyciem głębokiego talerza, łyżki, płaskiego talerza, widelca i noża. Proponuję zjeść deser łyżeczką. Na końcu dziecko może popić ulubionym napojem. Potem wszystko wkładamy do ,,zmywarki” i jeszcze raz dziecko niech spróbuje samodzielnie ustawić naczynia.

 

– Upieczenie babki wspólnie z rodzicami. Proszę, aby dziecko samo mogło odmierzać składniki.

 

Przygotowanie

  • Jajka ocieplić (lepiej się ubijają)
  • Przygotować formę na babkę z kominem pośrodku (śr. ok. 22 – 25 cm), posmarować ją 1 łyżką masła i wysypać bułką tartą lub mielonymi orzechami czy migdałami. Piekarnik nagrzać do 170 stopni C (grzanie góra i dół bez termoobiegu).
  • Masło roztopić, dodać sok i skórkę z cytryny, odstawić.
  • Do większej miski wbić jajka, dodać cukier i ubijać przez około 10 minut na jasną, gęstą i puszystą masę. W międzyczasie dodać cukier wanilinowy lub ziarenka wyskrobane z przepołowionej laski wanilii.
  • Do drugiej miski przesiać mąkę pszenną razem z mąką ziemniaczaną oraz proszkiem do pieczenia, wymieszać.
  • Do ubitych jajek dodać mieszankę mąki i zmiksować krótko na małych obrotach miksera do połączenia się składników w jednolite ciasto (można przez chwilę miksować mikserem, później przez chwilę mieszać delikatnie szpatułką, później znów zmiksować).
  • Do ciasta wlać masło i zmiksować do połączenia się składników w jednolite ciasto. Ciasto będzie miało konsystencję podobną do budyniu. Masę wylać do przygotowanej formy i wstawić do piekarnika. Piec przez ok. 45 minut (do suchego patyczka).
  • Po upieczeniu wyjąć i ostudzić. Można upiec dzień wcześniej i trzymać w formie pod przykryciem.
  • Po ostudzeniu wyjąć babkę na paterę i posypać cukrem pudrem lub polukrować i obłożyć obranymi migdałami lub gotowymi jajeczkami.

– Film do obejrzenia – święta wielkanocne https://www.youtube.com/watch?v=cKX2EsZk6ZA

———————————————————————————————–

01.04.2021r.

  • Wiersz ,,Koszyczek wielkanocny”

Świąteczny koszyczek
pięknie wystrojony
w bielutkie koronki
bukszpany zielone

a w nim są pisanki
farbą okraszone
słodziutkie babeczki
lukrem oblepione

tulą się do siebie
dwa małe zajączki
zajadają listki
z rzeżuchowej łączki

nagle w środku kosza
gwar się podniósł wielki
potrawy się kłócą
kto jest najważniejszy

jajko się rozpycha
to już wszyscy wiedzą
że mnie jako pierwsze
na śniadanie jedzą

a biała kiełbaska
mówi bardzo skromnie
jestem najsmaczniejsza
nie zapomnij o mnie

mała kromka chleba
do soli tak szepcze
wiesz wszystkie potrawy
z tobą są smaczniejsze

baranek zawołał
i wszystkich zaskoczył
ja jestem symbolem
tych Świąt Wielkiej Nocy

  • Rozmowa na temat wiersza

– Co znajdowało się w koszyczku?

  • Znajdź to o czym czytam. Dorosły jeszcze raz czyta wiersz fragmentami. Zadaniem dziecka jest odszukanie ilustracji, o której mowa we fragmencie wiersza.

– Powiedz za pomocą sylab ten wyraz.

  • „Co włożymy do koszyczka?” – dorosły i dziecko siedzą obok siebie. Przed sobą mają ilustracje z powyższego zadania. Jedna osoba z pary opowiada o wybranych produkcie z koszyczka rozpoczynając: Do koszyczka włożę produkt, który pięknie pachnie, jest dobrze przyprawiony, jest smaczny i długi (bez wypowiedzenia nazwy produktu)… Kiedy zagadka zostanie rozwiązana, następuje zamiana ról.

 

  • Pokarmy wielkanocne i ich znaczenie

– baranek – symbol zwycięstwa życia nad śmiercią

– jajko – znak odradzającego się życia

– chleb – ciało Chrystusa

– kiełbasa i wędlina – symbolizują dostatek, zdrowie

– sól – symbol oczyszczenia

– ciasto – metafora umiejętności i doskonałości

– chrzan – znak siły fizycznej i krzepy

W koszyczku wielkanocnym powinien znaleźć się także bukszpan. Choć jest tylko ozdobą, nawet on ma swoją symbolikę – oznacza radość i nadzieję na zmartwychwstanie.

  • „Złodziej jajek” – zabawa ruchowo-słuchowa. Dziecko siedzi ma zasłonięte oczy i pilnuje „gniazda z pisankami” (małe piłeczki, przedmioty wydające dźwięki). Pozostali rodzic, rodzeństwo ostrożnie skradają się do gniazda i próbują zabrać jedną „pisankę”. Jeżeli „zajączek wielkanocny” usłyszy jakiś odgłos, wskazuje ręką w tym kierunku. Jeśli wybierze właściwy kierunek, wtedy należy odłożyć przedmiot na miejsce i następuje zamiana miejsc.

 

  • „Koszyczek wielkanocny” – pokoloruj proszę to co wkładamy do koszyczka

 


31.03.2021r.

„O którym jajku mówię?”– zadaniem dzieci jest poznać sposób ozdabiania jajek: drapanka, kraszanka, pisanka, oklejanka, jajko ażurowe. Dzieci powtarzają nazwy, dzieląc je na sylaby, podliczają sylaby w każdej nazwie.

– Jak myślicie, czy potraficie je rozpoznać na ilustracji?

 

„Pisanki” –wiersz S. Aleksandrzaka

Dzieci obsiadły stół i malują pisanki:
Pierwsza ma kreski
Druga – kółka złote
Trzecia – drobne kwiaty
Czwarta – dużo kropek
Piąta – srebrne gwiazdki
Szósta – znów zygzaki
Siódma – barwne kwiaty jak astry lub maki
Ósma – wąskie szlaczki z zieloniutkich listków
Dziewiąta – największa – ma już prawie wszystko:
I kropki i zygzaki i paseczków wiele
I czerwień i złoto i błękit i zieleń
I piękne kwiaty na jajku ktoś posiał
Dumne były z niego Hania i Małgosia.

Omówienie treści wiersza – opisywanie wyglądu pisanek.
– Rodzic po kolei pyta dziecko w jaki sposób była ozdobiona pisanka.

 

„Pisanki” – „rysowanie” palcem na plecach pisanki.
Dziecko siada za rodzicem „rysuje” palcem na plecach pisankę, którą dowolnie ozdabia. Następnie dziecko z rodzicem  zamieniają się rolami.

– ,,Pisanki, pisanki, jajka kolorowe” 

https://www.youtube.com/watch?v=OTPObfVuHCY

,,Tajemnice jajka” – zabawa badawcza

https://www.mamawdomu.pl/2016/03/eksperymenty-z-jajem-czyli-7-pomyslow-na-doswiadczenia-z-dziecmi.html

O obrotach jajek – Proszę o przygotowanie dwóch jajek surowego i ugotowanego na twardo. Zasady są proste, po wypowiedzeniu hasła: „do kręcenia … gotowi … start!” wystarczy zakręcić jajkami i sprawdzić, które z jajek kręci się szybciej i dłużej.

Jak oddzielić żółtko od białka? – Stłuczone jajko bardzo nam się przyda! Potrzebujemy plastikowej butelki. Zatrzymujemy ją nad jajkiem, lekko naciskamy plastik, by wypuścić powietrze i jednocześnie wessać żółtko do środka, wtedy szybko podnosimy, by żółta część nie uciekła nam z powrotem, tylko przekładamy do drugiej miski!

Jajko w butelce – A co z ugotowanym jajem, które zostało nam z pierwszego eksperymentu? Obraliśmy je ze skorupki, a potem próbowaliśmy wcisnąć do szklanej butelki. Niestety bez powodzenia! Uda się to  kiedy tata przyjdzie z zapałką, wrzucił ją do butelki szklanej, a postawione na niej jajko w magiczny sposób wpadnie do środka! Magia?

Co łączy jajko i zęby? Zęby, podobnie jak skorupki jajek zawierają wapń. Aby sprawdzić jaki osad pozostaje na zębach po wypiciu zbyt dużej ilości coli, herbaty czy kawy,  wystarczy jajka w nich zanurzyć. Po dwudziestoczterogodzinnym namaczaniu zobaczcie co najbardziej brudzi zęby.

Jajko w occie – Zanurzcie jajko w occie. Po 24 godzinach, uzyskamy efekt. Pozbędziecie się skorupki! Teraz mali badacze będą mogli spokojnie przyjrzeć się wnętrzu surowego jaja, a nawet trochę lekko nim porzucać…

Jajko w solance – Kolejnym naszym celem było sprawdzenie czy jajko potrafi pływać! Do szklanki z wodą dosypcie soli, a potem jeszcze więcej soli i jeszcze więcej (w sumie 10 łyżek). Za każdym razem włóżcie jajko i sprawdźcie czy pływa przy powierzchni!

– „Kwoki, koguty i kurczątka” – zabawa ruchowa przy muzyce
Gdy gra muzyka, dzieci naśladują sposób poruszania się kurcząt, kogutów czy kur (spacerują, podskakują, machają „skrzydełkami”, grzebią „pazurkami”), muzyka milknie – szybko chowają się pod „skrzydłami” kwoki – mamy.

 

– „Pisanki” wykonanie pisanki
Rodzic demonstruje dzieciom różne pisanki, by mogły poznać różne rozwiązania plastyczne. Dzieci wykonują pisanki według własnego pomysłu.

 

Żółty kurczak https://www.youtube.com/watch?v=SE8-tteo9wg


30.03.2021r.

Wprowadzenie do tematu – ukazywanie po małym  fragmencie ilustracji przedstawiającej baranki. Zadaniem dziecka jest odgadnięcie co ilustracja przedstawia. Zał. 1

zał. 1 baranki

– Legenda o białym baranku – Urszula Pukała – doskonalenie umiejętności uważnego słuchania tekstu

– Zastanówcie się, proszę, podczas słuchania, o co pokłóciły się zwierzęta w koszyku. Postarajcie się zapamiętać co znalazło się w koszyku wielkanocnym.

 

Posłuchajcie tylko ile było krzyku,

gdy się pokłóciły zwierzęta w koszyku.

Malutkie kurczątko, bielutki baranek,

Brązowy zajączek i kilka pisanek.

 

Żółciutki kurczaczek macha skrzydełkami,

jestem najpiękniejszy, żółty jak salami.

Mam czerwony dziobek i czerwone nóżki,

falujące piórka tak jak u kaczuszki

 

Co ty opowiadasz – dziwi się baranek,

jestem cały z cukru, mam cukrową mamę.

Dzieci na mój widok bardzo się radują

i z mojego grzbietu cukier oblizują.

 

Brązowy zajączek śmieje się wesoło,

jestem z czekolady – opowiada wkoło.

Właśnie mnie najbardziej uwielbiają dzieci,

już na sam mój widok dzieciom ślinka leci.

 

Dlaczego tak głośno kłócą się zwierzątka,

dziwi się pisanka zielona jak łąka.

Dziwią się pisanki żółte i czerwone,

brązowe, różowe, szare, posrebrzone.

 

– Rozmowa na temat wiersza: co zapamiętaliście z treści wiersza. Jeśli dzieci mają trudność ze znalezieniem odpowiedzi na pytania zadane,, można przeczytać wybrany fragment jeszcze raz.

– Kto gościł w wielkanocnym koszyku?

– O co pokłóciły się zwierzątka?

– Spróbujcie przypomnieć sobie, jaki kolor miały pisanki w koszyku i spróbujcie  sformułować porównania. np. Zielony jak łąka, żółty jak…, czekoladowy jak… itp.

 

Poznanie owiec i baranków w oparciu o obraz i film

– Gdzie doi się owce?

– Kto pilnuje owiec na halach?

– Po co są na halach drzewa?

– Czym żywią się owce?

– Do czego wykorzystywane jest mleko owiec?

– Co robi się z wełny owiec?

https://www.youtube.com/watch?v=yE2uBznV6Jw

 

– Czarny baranie – zabawa ruchowa przy muzyce.

https://www.youtube.com/watch?v=cINtPFhhtCQ

Gdzieżeś ty bywał, czarny baranie?

We młynie, we młynie, miłościwy panie (bis)

(Dzieci pokazują przy głowie kręcone rogi barana)

Cóżeś tam robił, czarny baranie?

Mełł mączkę, mełł mączkę, miłościwy panie (bis)

(pokazują rękami ruch kół młyńskich)

Cóżeś tam jadał, czarny baranie?

Kluseczki z miseczki, miłościwy panie (bis)

(Dzieci pokazują jak baran jadł)

Cóżeś tam pijał, czarny baranie?

Miód, mleczko, miód, mleczko, miłościwy panie (bis)

(dzieci pokazują jak baran pił)

Gdzieżeś tam sypiał, czarny baranie?

Na sianie, na sianie, miłościwy panie (bis)

(dzieci naśladują sen barana, składają ręce z boku głowy)

Jakże cię bili, czarny baranie?

Łup, cup, cup, łup, cup, cup miłościwy panie (bis)

(dzieci pokazują rękami jak barana bili)

Jakżeś uciekał, czarny baranie?

Hopsasa do lasa, miłościwy panie (bis)

(dzieci puszczają ręce i  podskokami naśladują ucieczkę)

– Zabawa badawcza, poznanie właściwości wełnianej garderoby,  wysuwanie wniosków – Zajrzyjcie do swojej szafy, może posiadacie wełniane ubranie porównajcie je z innymi bluzkami. Cym się ono różni?

——————————————————————————————————————

29.03.2021

Wielkanocne zwyczaje

– Wielkanoc u języczka – zabawa rozwijająca aparat mowy.

Trwają przygotowania do świąt. Pan Języczek postanawia upiec ciasto. Najpierw do miski (dzieci robią z języka „miskę” – przód i boki języka unoszą tak, by na środku powstało wgłębienie) wsypuje mąkę i cukier, dodaje masło (wysuwają język z buzi, a potem go chowają, przesuwając po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Następnie rozbija jaja (otwierają szeroko buzie, kilkakrotnie uderzają czubkiem języka w jedno miejsce na podniebieniu). Wszystkie składniki miesza (obracają językiem w buzi w prawo i w lewo) i mocno uciera. Ciasto już się upiekło. Pan Języczek właśnie je ozdabia – polewa czekoladą (przesuwają czubkiem języka po podniebieniu w przód, w tył i w bok), obsypuje rodzynkami i orzechami (dotykają językiem każdego zęba najpierw na górze, a potem na dole). Pan Języczek robi sałatkę warzywną. Kroi warzywa (wysuwają język z buzi i szybko nim poruszają w kierunku nosa i brody), dodaje majonez, miesza, a potem próbuje. Sałatka jest pyszna (oblizują wargi ruchem okrężnym). Następnie pan Języczek maluje jaja – powoli wkłada je do kubeczków z barwnikami (przesuwają język po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Wyciąga pomalowane i dmucha, żeby szybciej wyschły (wdychają powietrze nosem, wydychają buzią). Potem rysuje na jajach wzorki – kropki (dotykają językiem różnych miejsc na podniebieniu) i kółka (oblizują wargi ruchem okrężnym). Zaplata jeszcze koszyczek wielkanocny (kilkakrotnie dotykają językiem górnej wargi, prawego kącika ust, dolnej wargi i lewego kącika ust) i już wszystko do świąt przygotowane. Cieszy się pan Języczek (uśmiechają się szeroko, nie pokazując zębów), bo może już świętować.

 

– „Wielkanocne zwyczaje” –praca z ilustracją. Poznanie różnych zwyczajów wielkanocnych. Rodzic opowiada o zwyczajach dziecko odnajduje obrazek

Musicie wiedzieć, że dawniej w okresie Wielkiego Postu rzeczywiście poszczono, nie to, co dzisiaj… Nie jedzono mięsa, nabiału i cukru. Codzienne pożywienie ludzi ograniczało się do żuru i śledzi.

– Kiedy więc Wielki Post dobiegał końca, w Wielki Piątek wieczorem lub w Wielką Sobotę rano odbywał się tzw. pogrzeb żuru. Żur ochoczo wylewano albo głęboko z całym garnkiem zakopywano. Czasem do środka dodawano jeszcze trochę popiołu (na znak, że nastał koniec pokuty).

,,Wieszanie śledzia” – W niesłychanie widowiskowy sposób rozstawano się ze śledziami. Wybierano najbardziej okazałego i symbolicznie go „wieszano”, czyli przybijano do drzewa. Czasem był to śledź sztuczny, wycięty z drewna lub tektury, którego zawiązywano na grubym powrozie i wieszano na wierzbie przy drodze. Była to kara za to, że w okresie Wielkiego Postu „wygonił” on z jadłospisu ludzi wszelkie potrawy.

– W Wielki Piątek, kiedy milkły kościelne dzwony, rozlegał się po okolicy dźwięk kołatek i grzechotek. Obyczaj wielkiego grzechotania był okazją do urządzania różnego rodzaju psot i figli. Dzieci i młodzież biegali po wsiach i miastach z grzechotkami czy kołatkami, niemiłosiernie hałasując, a tym samym strasząc gospodarzy lub przechodniów.

Jedną ze świątecznych tradycji jest chodzenie do kościoła i święcenie wielkanocnej palmy, na pamiątkę wjazdu Jezusa do Jerozolimy. Kiedyś taką palemkę wykonywało się samodzielnie m.in. z trzciny, wierzby, ziół, bukszpanu oraz sztucznych i suszonych kwiatów

– Innym wielkanocnym zwyczajem jest chodzenie do kościoła ze święconką. Poświęcone pokarmy spożywamy podczas świątecznego, niedzielnego śniadania.

– Kolejną tradycją wielkanocną jest malowanie pisanek. To zwyczajowa nazwa jajka zdobionymi różnymi technikami. Dawniej zdobieniem zajmowały się wyłącznie kobiety, mężczyźnie zaś nie wolno było wchodzić w tym czasie do pomieszczenia. Dzielenie się poświęconym jajkiem przed wielkanocnym śniadaniem, podobnie jak bożonarodzeniowy zwyczaj łamania się opłatkiem, jest wyrazem miłości.

– Mycie twarzy w wodzie,  w której gotowały się jajka na święconkę. Dziewczęta wierzyły, że kiedy w takiej wodzie umyją twarz będą piękne.

Śmigus-dyngus, który obchodzi się w Wielkanocny Poniedziałek, inaczej Lany Poniedziałek, polega na wzajemnym oblewaniu się wodą. Dawniej oblewano przede wszystkim panny na wydaniu. Obecnie, w odróżnieniu od pierwotnych tradycji, wodą oblewa się wszystkich, bez wyjątków.

Wczesnym rankiem w Niedzielę Wielkanocną, i dawniej, i dzisiaj idzie się do kościoła na Rezurekcję. Po uroczystej mszy zasiada się  w swoich domach do wielkanocnego stołu i dzielimy się święconką.

 

– Rozwiązywanie zagadek – dzieci rozwiązują zagadki o tematyce świąt Wielkanocnych, dzielą wyrazy na sylaby i na głoski

Białe, żółte, malowane, Jak się nazywa skorupka od jajek
I kraszane i pisane, Co na Wielkanoc świetnie się nadaje?
Na Wielkanoc darowane. (wydmuszka)
(pisanki)

Nie miauczą, lecz kwitną, białe albo szare.
Znajdziesz je na wierzbie, gdy się kończy marzec. (bazie)

Upleciony ze słomy, z wikliny, chętnie nosi owoce, jarzyny.
Podwieczorek też weźmie czasem, a i grzyby przyniesie z lasu. (koszyk)

Żółciutkie kuleczki za kurą się toczą.
Kryją się pod skrzydła, gdy wroga zobaczą. (kurczątka)

Nie ma nóg, tylko „skoki”, nie ma oczu tylko „trzeszcze”,
śpi w kotlinie niegłębokiej, kocha lasy i pól przestrzeń. (zajączek)

Przeważnie jestem biały i na stole leżę.
Kładą na mnie sztućce, stawiają talerze. (obrus)

Ten prawdziwy na śniadanie wychodzi na łąkę,
ten cukrowy raz do roku ozdabia święconkę. (baranek)

Tańczy się go żwawo, parami lub w kole,
inny – słodki leży na świątecznym stole. (mazurek)

-Baranek –pokolorowanie baranka

baranek

 

——————————————————————————

Szanowni Rodzice.

(W związku z decyzją Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologiczna w Olsztynie nasze przedszkole jest na kwarantannie włącznie do 12.03.2021r.  Szanowni Państwo pragnę przypomnieć, że w terminie od 4 marca 2021 do12 marca 2021r. Rodzice dzieci już uczęszczających do przedszkola w bieżącym roku szkolnym a pragnący, aby dziecko uczęszczało do niego w roku szkolnym 2021-22 składają deklaracje o kontynuowaniu wychowania. Deklarację można pobrać w przedszkolu lub pobrać na stronie internetowej w zakładce Rekrutacja 2021-2022. Deklaracje proszę podpisane przez rodziców/opiekunów prawnych do przedszkola.)

—————————————————————————————————

11.03.2021r.

Marcowa pogoda

  1. ,,Deszczyk pada, świeci słoneczko” Masaż relaksacyjny na plecach.

Może słońce świeci?- okrężne ruchy dłońmi
Albo deszczyk kropi?- uderzenia opuszkami palców
Nie to deszczyk buty topi- szybkie i mocne ruchy palców
Może ulewa nas zalewa?- oklepywanie dłońmi
Lub piorun trzaska w drzewa?- lekkie klaśnięcie w dłonie
Potem w ziemie szybko leci- opadnięcie dłoni na plecy
Jak się czują wszystkie dzieci?- masowanie po szyi.

  1. Rozwiązywanie zagadek słownych. Dzielenie odpowiedzi na sylaby.

Widzisz je we dnie, nie widzisz w nocy.
Zimą grzeje słabo, latem z całej mocy. Słońce

Co to jest odgadnij!
Pada z chmury na dół.
Jest tylko na dworze. Suchy być nie może! Deszcz

Jaka to pierzynka biała, nie z pierza, ale z wody powstała?
Płynie po niebie, znasz ją i wiesz, że gdy jest ciemna,
Będzie z niej padał deszcz. Chmura

Jasny zygzak na ciemnym niebie,
Może podczas burzy przestraszyć i ciebie! Błyskawica

Nie deszcz i nie grad, pada z nieba, bieli świat.
Biały jest jak mąka, albo drobna kasza
Gdy zaściele ziemię na sanki zaprasza. Śnieg

Szumi, gwiżdże, czasem gna. Skąd i dokąd? Kto go zna?
Dmucha, szarpie, czasem rwie. Po co? Za co? Kto go wie? Wiatr

3. Wiersz „Marcowa pogoda” B. Forma

Ja jestem marzec, ja wam pokażę,

jak dobrze mieszać pogodę w garze.

Zanim na dobre wiosna przybędzie

ja ślady zimy zostawię wszędzie.

Zmarzną wam nosy i zmarzną uszy

i jeszcze trochę śnieżek poprószy.

I chociaż słońce mocniej przygrzeje

to jeszcze chłodnym wiatrem powieje.

Pytania do tekstu wiersza:

  • O jakim miesiącu jest mowa w wierszu?

  • Co marzec mieszał w garze?

  • Jakie zjawiska atmosferyczne mogą wystąpić w marcu?

  1. Zabawa ruchowa według KLANZY „Pogoda”.

„Pada, pada, pada deszcz

Wieje, wieje wiatr

Pada, pada, pada deszcz

Wieje, wieje wiatr

Błyskawica! Grzmot!

Błyskawica! Grzmot!

A na niebie kolorowa tęcza x 2

  1. „Przepis na marcową pogodę”–wykonanie pracy plastycznej

Rodzic wysypuje na tacę drobną kaszę: mamę, jęczmienną lub mąkę tak, aby powierzchnia była przykryta. Rodzic tacę ustawia na stole. Dziecko na tacy wypełnionej kaszą rysują palcami obrazek.

  1. ,,Spacer przedszkolaków” –opowieść ruchowa

Dzieci uważnie słuchając opowiadania ilustrują jego treść ruchem wg własnego uznania. Pewnego marcowego dnia przedszkolaki wybrały się na spacer. Kiedy tak maszerowały, marcowa pogoda nie raz dawała im o sobie znać. Najpierw zaświeciło mocno słonko, potem powiał silny wiatr. Całe niebo się zachmurzyło i zaczął padać malutki deszczyk, potem coraz większy i większy, aż wreszcie zrobiła się straszna ulewa. Przed deszczem dzieci schowały się pod drzewem. Kiedy ulewa ustała, dzieci zobaczyły dookoła siebie kałuże –małe i duże. Zabawiły się w ich przeskakiwanie. Nagle –niebo pociemniało i znów zerwał się wiatr i zaczął padać śnieg. Najpierw malutkie płatki, a potem coraz większe i większe. Zawierucha śniegowa zaskoczyła dzieci i nie miały się one gdzie schować, więc zaczęły się otrzepywać ze śniegu. Padający śnieg był bardzo biały i lepki, więc pani na koniec marcowego spaceru zapowiedziała ,,śnieżną bitwę”. Zabawy i śmiechu było co niemiara. Pani zaproponowała zmęczonym dzieciom powrót do przedszkola.

Domowe Przedszkole – W marcu jak w garncu

—————————————————————————————————————

10.03.2021r.

Ptaki

  1. Zagadki o ptakach (dzieci rozwiązują wskazując odpowiednią ilustrację)

Po pniach drzew on skacze.

Puka dziobem w korę.

Pewnie gdy są chore,

jest tych drzew doktorem

Przybył z ciepłych krajów w czerwonych trzewikach.

Gdy ujrzy go żabka, do wody umyka.

Wiosną słyszysz jej kukanie,
je gąsienice na śniadanie.

Ma okrągłe oczy,
świetnie widzi w nocy.
doskonale słyszy,
poluje na myszy.

Dźwięczy pod niebem
jak srebrny dzwonek.
Tak śpiewa mały,
szary … .

  1. Wskazywanie ptaków tych które przylatują wiosną.


  1. Podział nazw   ptaków wiosennych na sylaby: kukułka, skowronek, dzięcioł, bocian

  2. Zabawa ruchowa „Ptaszki fruwają”

https://youtu.be/zn2ihUfMV_M

  1. Ćwiczenia logopedyczne – Ptaki.

  • Pobudka. Rodzic rozkłada na podłodze taśmę, wstążkę, włóczkę… – gniazdka. W każdym gniazdku śpi ptaszek – dzieci przykucają w środku koła. Na sygnał rodzica ptaszki budzą się, przeciągają, ćwierkają. Potem fruwają, biegając na palcach i machając rękami – skrzydełkami. Na drugi sygnał ptaszki wracają do swoich gniazd – przykucają, pochylają głowy, zasypiają.

  • Ćwierkanie. Dzieci – ptaszki – siadają w swoich gniazdkach i przygotowują się do ćwierkania: ruszają dzióbkami (usta mają ściągnięte, wysunięte do przodu, następnie opuszczają żuchwę i unoszą ją), płuczą wodą gardziołka (naśladują płukanie gardła, wydając dźwięk podobny do głoski g), ćwierkają: ćwir, ćwir, ćwir…

  • Naśladowanie ptaków. Nauczyciel naśladuje głosy ptaków, a dzieci starają się rozpoznać, co to za ptaki. Potem dzieci naśladują głosy ptaków z nauczycielem. Np. wróbel – ćwir, ćwir, ćwir… Sowa – uhu, uhu, uhu… Kukułka (która jeszcze nie powróciła) – kuku, kuku, kuku… Bocian – kle, kle, kle… Skowronek – dzeń, dzeń, dzeń…

  1. ,,Powrót bocianów” – Opowiadanie historyjki obrazkowej

    

 

  1. „Ptak w gnieździe” – lepienie z masy solnej. 1 szklanka mąki, 1 szklanka soli, odrobina oleju, woda do zagniecenia ciasta. Dziecko może pomagać w zagnieceniu ciasta. Formujemy tułów, głowę, skrzydełka, ogonek. Z czerwonego papieru lub koralika wykonujemy dziób, a z ziela angielskiego oczy. Jeżeli posiadamy piórka wykorzystujemy je.

  1. Obejrzenie Domowego przedszkola: Przyleciały bociany

https://vod.tvp.pl/video/domowe-przedszkole,przylecialy-bociany,39687

————————————————————————————————————————————-

09.03.2021r.

Smutny bałwanek

  1. Wiosna nadchodzi – Zabawa z wykorzystaniem rymowanki. Dziecko i dorosły dobierają się w pary, stają naprzeciwko siebie. Uderzając raz w swoje dłonie, raz w dłonie partnera, powtarzają za rymowankę (jedno klaśnięcie to jedno słowo).

Gdy wiosna nadchodzi,

często bywa tak

 – że raz świeci słońce,

to znów pada śnieg,

 deszcz lub wieje wiatr.

  1. Wiersz – „Smutny bałwanek„

Stoi bałwanek pod oknem

jęczy i głośno płacze

proszę niech mi ktoś pomoże

mój chory brzuszek  opatrzy 

słonko bardzo mocno grzeje

ach jeje jeje ach jeje

jest mi duszno gorąco

nie wiem co się ze mną dzieje

mokry się robię cały

jakaś woda ze mnie spływa

ach jeje jeje ach jeje

ja topię się chyba

jestem coraz mniejszy chudszy

bardzo dziwnie się czuję

mój wielki brzuszek maleje

a przecież  diety nie stosuję

zawieźcie mnie na pogotowie

może tam coś poradzą

dokładnie przebadają

lekarstwo  jakieś podadzą

ktoś pogotowie wezwał

karetka przyjechała

chorego przestraszonego

do szpitala zabrała

doktor bada bałwanka

przecząco głową kręci

ja tu nic nie pomogę

mimo najszczerszych chęci

radę ci dam- jedź na wczasy

gdzie wieczne mrozy panują

tam takie małe śniegowe

bałwanki wiecznie królują

  1. Rozmowa na temat wiersza:

– Dlaczego bałwanek jest smutny?

– Co powoduje, że woda po nim spływa?

– Jaką radę udzielił lekarz bałwankowi?

  1. Zabawa badawcza „Kiedy topi się śnieg?”

    Zapoznanie z budową termometru, oglądanie różnych rodzajów termometrów jakie rodzina posiada w domu. Zmierzenie temperatury na dworze, zapis temperatury.

    Ogrzewanie śniegu w domu, obserwacja jak się topi sprawdzenie temperatury mieszkania. Wysunięcie wniosku, że śnieg topi się w temperaturze powyżej 0 st. C

  2. Zabawa z wykorzystaniem kół : „Duże –małe”( dziecko otrzymuje zestaw 3 kół). Stosowanie określeń duże –małe, układanie kół od najmniejszego do największego i na odwrót.

  3. Gra ściganka.

Witajcie dzieci!
Bałwanki mają wielki kłopot. Poczuły, że zbliża się wiosna a one bardzo lubią zimę. W Lodowej Krainie mojej jest zimno, więc tam zaprosimy bałwanki. Trzeba im jednak pomóc przejść długą drogę, na której czeka do wykonania wiele zadań. Proszę Was byście pomogli bałwankom wykonać te zadania. Do zobaczenia w Lodowej Krainie.

Konstruowanie gry ścianki.
Rodzic pomaga dziecku narysować kwadraty połączone ze sobą. Na polach rysują piktogramy, które oznaczają określone zadanie.
Uczestnicy otrzymują pionki.
Na końcu gry znajduje się Lodowa Kraina. Gdy drużyna doprowadzi swój pionek – bałwanki do mety zwycięży

Zasady gry „ Wyprawa bałwanków do Lodowej Krainy”

znak zapytania – Oto zagadka, nie lada gratka- jeśli rozwiążesz zagadkę możesz iść dalej

gimnastykujący się ludzik – Każdy bałwanek Ci to powie, że gimnastyka to zdrowie – wykonaj ćwiczenie by iść dalej

nutki – kto śpiewać potrafi, ten do mety szybko trafi- zaśpiewaj piosenkę

serduszko – powiedz komuś coś miłego i dopiero ruszaj dalej mój kolego

słońce – słonko świeci, strach się śmieje, a bałwanek łezki leje- słońce Cię osłabiło tracisz jedna kolejkę

lody – gdy bałwanek lody zje to do mety szybko mknie- przesuwasz się o tyle pól ile wyrzuciłeś kropek na kostce

saneczki – wsiadaj na saneczki i zjeżdżaj z góreczki – przesuwasz się na niebieskie pole i kończysz grę

Opowiadanie ,,Jak bałwanek wiosny szukał”

https://youtu.be/Mn4yOdzkMkQ

 

———————————————————————————————————————–

08.03.2021r.

  1. 30 września obchodziliśmy dzień chłopaka dzisiaj swoje wyjątkowe święto mają dziewczynki i dorosłe panie. Obchodzą swoje święto i mogą być traktowane w sposób szczególny. W tym dniu chłopcy wobec dziewczynek, mam i innych pań powinni zachować się w sposób uprzejmy i życzliwy.

  2. Wiersz ,,8 marca”

                              „8 marca”

Ósmego marca, marcowy wiatr.

Z odświętną miną

do miasta wpadł.

Wpadł do kwiaciarni przed ósmą tuż

i kupił bukiecik z tysiąca róż.

Wszyscy zdumieni patrzyli nań.

Dla kogo te kwiaty?

Dla wszystkich pań.

Koło przystanku przystanął wiatr.

I wszystkim paniom

podarował kwiat.

  1. Rozmowa na temat wiersza

– Kiedy obchodzimy Dzień Kobiet

– W jaki sposób możemy uczcić kobiety?

  1. Przeliczanie w zakresie 5.

Tata kupił mamie kilka kwiatów. Policz ile kwiatów, kupił w kwiaciarni tata. Połóż tyle np. kredek

Sztuczny kwiat Róża na gałązce -zimny róż | kwiaty sztuczne \ wazonowe OZDOBY ŚWIĄTECZNE \ sztuczne rośliny kwiaty na Boże Narodzenie WIOSNA / WIELKANOC \ sztuczne rośliny JESIEŃ \ kwiaty sztuczne kwiaty Sztuczny kwiat Róża na gałązce -zimny róż | kwiaty sztuczne \ wazonowe OZDOBY ŚWIĄTECZNE \ sztuczne rośliny kwiaty na Boże Narodzenie WIOSNA / WIELKANOC \ sztuczne rośliny JESIEŃ \ kwiaty sztuczne kwiatySztuczny kwiat Róża na gałązce -zimny róż | kwiaty sztuczne \ wazonowe OZDOBY ŚWIĄTECZNE \ sztuczne rośliny kwiaty na Boże Narodzenie WIOSNA / WIELKANOC \ sztuczne rośliny JESIEŃ \ kwiaty sztuczne kwiaty  Sztuczny kwiat Róża na gałązce -zimny róż | kwiaty sztuczne \ wazonowe OZDOBY ŚWIĄTECZNE \ sztuczne rośliny kwiaty na Boże Narodzenie WIOSNA / WIELKANOC \ sztuczne rośliny JESIEŃ \ kwiaty sztuczne kwiaty

Wujek przyniósł babci bukiet. Policz z ilu kwiatów się składa bukiet. Połóż tyle samo kredek.

5 róż - przesyłka kwiatowa - E-kwiaty

Brat w kwiaciarni kupił tulipany. Policz ile kupił tulipanów? Połóż tyle samo kredek.

Tulipan Różowy Zdjęcia ze zbiorów - FreeImages.comTulipan Różowy Zdjęcia ze zbiorów - FreeImages.comTulipan Różowy Zdjęcia ze zbiorów - FreeImages.com

  1. „Bądź uprzejmy dla koleżanki” – zabawa do muzyki.

Przy dźwiękach muzyki dzieci biegają po całej sali – na przerwę w muzyce zatrzymują się, dziecko bierze do pary osobę dorosłą i tańczy w kółeczko.

  1. Rozwiązywanie zagadek.

Poznanie wybranych zawodów wykonywanych przez  kobiety. Po rozwiązaniu każdej zagadki wskazane dziecko wyszukuje ilustracji przedstawiającej kobietę wykonującą dany zawód i zawiesza ilustrację na tablicy.

– Choć to nie rolniczka, lecz rolę ma.
Często w teatrze lub w filmie gra? (aktorka)

– Kto nad głowami, szczęka nożyczkami?
Kiedy nie umiemy fryzury zrobić sami, tę panią odwiedzamy? (fryzjerka).

– Jaki zawód wykonuje pani,
której zajęciem jest gotowanie? (kucharka)

– Pani za sklepową ladą, kupujących grzecznie wita.
Tu odważy, tam domierzy, towar dobry, tani, świeży? (sprzedawczyni)

– Jaka pani ma na półkach książek bez liku?
I dba o książki i czytelników? (bibliotekarka)

– Kto tnie materiał, aby z części małych
zrobić całą bluzkę lub garnitur cały? (krawcowa)

– Leczy wszystkich ludzi, odwiedza też chore dzieci.
Chodzi w białym fartuchu, Kto to jest? Już wiecie? (lekarka)

– Nosi biały czepek i biały fartuszek,
a żebyś był zdrowy, czasem ukłuć musi? (pielęgniarka).

  1. Witaminki dla chłopczyka i dziewczynki.

Wykorzystujemy wszystkie ulubione owoce jakie posiadamy w domu. Przy pomocy osoby dorosłej kroimy je w kostkę najlepiej plastikowym nożem . Wrzucamy wszystko do salaterki wyciskamy sok z cytryny lub pomarańczy, rozdzielamy do salaterek i na wspólny deserek zapraszamy osoby znajdujące się w domu.

  1. Wykonaj laurkę z dostępnych w domu materiałów plastycznych.

————————————————————————————————-

05.03.2021r.

Domowe urządzenia elektryczne

  1. Gimnastyka

https://www.youtube.com/watch?v=ozI7YcVASgo

  1. Ćwiczenie ruchowo-naśladowcze – Zgadnij, co robię.

Rodzic naśladuje rozkładanie deski do prasowania, włączanie żelazka i prasowanie. Dziecko próbuje odgadnąć, co on naśladował. Po odgadnięciu, wspólnie naśladują pokazywane wcześniej czynności.

  1. Słuchanie wiersza Doroty Gellner Żelazko.

 Żelazko jest dobre.

 Ma gorące serce.

Chętnie biega tam i z powrotem po ścierce,

z zapałem prasuje bluzki, spódnice, spodnie i koszule,

biega posłusznie po piżamie,

bo bardzo lubi pomagać mojej mamie.

  1. Rozmowa na temat wiersza.

− O jakim urządzeniu elektrycznym była mowa w wierszu?

− Do czego służy żelazko?

− Które ubrania prasowało żelazko z wiersza?

− Czy dzieci mogą prasować? Dlaczego?

− Czy możecie dotykać żelazka, gdy jest włączone? Dlaczego?

− Dlaczego prasujemy ubrania, ściereczki, ręczniki?

  1. Słuchanie ciekawostek na temat żelazka.

Rodzic wyjaśnia, że dawniej, gdy w mieszkaniach nie było prądu, żelazka były większe i miały w środku puste miejsce. Do tego pustego miejsca wkładano rozżarzone kawałki węgla, które rozgrzewały żelazko, by można było nim prasować. Na te żelazka mówiono, że mają duszę.

  1. Wymienianie nazw urządzeń elektrycznych znajdujących się w domach dzieci. Dzieci wymieniają nazwy, a potem wszyscy razem dzielą je rytmicznie (na sylaby), łącząc podział z klaskaniem.

  1. Zagadki- ,,Urządzenia domowe’’- M.Szeląg i G.Lipińska

               

Suszarka

W małym urządzeniu moc wielka ukryta.

Włączasz ją wówczas ,gdy głowa umyta.

Powietrze dmucha-zimne ,gorące,

Figury tworzy zachwycające!

                          

Lodówka

Ta dziwna szafeczka magiczną ma moc,

Zimno w niej zawsze ,i w dzień jest ,i w noc.

Gdy jej otworzysz, światełkiem cię wita,

W niej każdy smakołyk jest zimny i kwita!

 

     Szczoteczka elektryczna

Pomaga w czyszczeniu -spryciula mała,

Uśmiecha się do niej nasza buzia cała!

Brzęczy ,wiruje ,z pasja tańcuje

– czyste nam ząbki w mig wyczaruje!

 

   Odkurzacz

To nie zwierz ,choć warczy groźnie.

To nie słoń ,choć  trąbę ma.

Latem, zimą-bez wyjątku

O porządek w domu dba!

 

  • Zaczarowane  plamy

– malowanie farbami plakatowymi – mieszanie kolorów farb przez nakładanie ich na papier i zginanie kartki w połowie celem uzyskania kolorowych plam; domalowywanie szczegółów przy pomocy pędzla; nazywanie odciśniętych wzorów.

 

————————————————————————————————————————

04.03.2021r.

Robimy porządki

  1. Wysłuchanie wiersza M. Szyszko pt ,,Odkurzacz’’.

Trochę mam ze słonia,

Trochę z węża boa,      

Biegam po podłodze,

aż turkoczą koła.

               Burczę ,kicham, dyszę,

               Syczę ,prycham, sapię,

               Czasem guzik znajdę,

               Czasem papier złapię.

Ach, jak  mnie się boją

Kurz i pajęczyna,

Kiedy wszystko łykam

Z najgroźniejszą miną.

                 Dziś spostrzegłem muchę:

                 Chciałem za nią biec.

                 Już, już ją miałem,

                 Nagle –nosem w piec.

  1. Rozmowa na temat wiersza.

– Do czego podobny jest odkurzacz?

– Co robi odkurzacz?

– Kto się go boi?

  1. Pralka – Dzieci siedzą. Rodzic mówi, że są pralkami i będą naśladować ruchy i odgłosy pralki.

Wkładamy pranie – dzieci poruszają rękami zgiętymi w łokciach, zamykamy pralkę – dzieci głośno klaszczą,

sypiemy proszek – mówią: ssssyyyy…

włączamy urządzenie – cyk cyk cyk

Wlewa się woda –  mówią: bul, bul, bul…

pralka pierze – wykonują powolny młynek,

odwirowuje – wykonują szybki młynek,

Wyciągamy pranie – poruszają rękami zgiętymi w łokciach.

4.    Zabawy przy piosence ,,Piosenka o sprzątaniu domu”

Przy nagraniu cichej melodii dzieci biegają po sali cicho, na paluszkach. Gdy usłyszą nagranie głośnej melodii – biegają na całych stopach, wymachując ramionami.

  1. Rozmowa na temat piosenki.

− Na czym polegają porządki?

− Co może nam pomóc w porządkach?

  1. Ćwiczenia dźwiękonaśladowcze.

Dzieci naśladują odgłos pracującego odkurzacza, mówiąc, na przemian: cicho i głośno: szuru, szu, szu, szuru, szu, szu.

  1. Ćwiczenia matematyczne – Para – nie para.

Ustawcie się w pary, to znaczy po ile osób?

Rodzic mówi tekst, dzieci powtarzają i pokazują odpowiednie części ciała.

Dzieci:

Tutaj ręka jedna – pokazują jedną rękę,

a tu – ręka druga – pokazują drugą rękę,

Parę rąk mam – podnoszą obie ręce do góry,

Tutaj noga jedna – podnoszą jedną nogę,

a tu noga druga – podnoszą drugą nogę,

Parę nóg mam – dotykają obu nóg,

Tutaj ucho jedno – dotykają jednego ucha,

a tu ucho drugie – dotykają drugiego ucha,

Parę uszu mam – dotykają uszu,

Tutaj oko jedno – wskazują (nie dotykają) jedno oko,

– a tu oko drugie – wskazują drugie oko,

Parę oczu mam – wskazują oczy,

Policz teraz sam – liczą głośno, wymieniając liczone części ciała.

ile par wyszło nam.

  1. Dobieranie przedmiotów do pary.

Rodzic przygotowuje kilka par butów (pantofli), rękawiczek, czapek, szalików. Dzieci siedzą obok przygotowanych przedmiotów. Zadaniem dzieci jest dobrać je w pary.

  1. Nazywanie urządzenia przedstawionego na obrazku. Kolorowanie rysunku odkurzacza.

odkurzacz

———————————————————————————————————————–

03.03.2021

 W kuchni

– Rodzic wyjaśnia, że urządzenia elektryczne pracują wtedy, gdy dopływa do nich prąd. Prąd jest w kontaktach. Jeżeli chcemy, żeby dane urządzenie elektryczne pracowało, musimy je podłączyć do prądu, czyli włożyć wtyczkę do kontaktu.

  1. Wyjście do kuchni.

– Dzieci wskazują w sali urządzenia elektryczne. Rodzic przestrzega je przed wkładaniem czegokolwiek do kontaktów, bo prąd może porazić człowieka, a nawet go zabić. Uświadomienie dzieciom całkowitego zakazu korzystania z urządzeń elektrycznych pod nieobecnością dorosłych.

  • Oglądanie urządzeń elektrycznych wykorzystywanych w kuchni, nazywanie ich.

Obserwacja rodziców w czasie przygotowywania posiłku, ze szczególnym zwróceniem uwagi na wykorzystywane przez nie urządzenia elektryczne (np.: mikser, robot kuchenny, maszynkę elektryczną, piekarnik, lodówkę, zamrażarkę…). Nazywanie (samodzielnie lub z pomocą osób dorosłych) oglądanych urządzeń elektrycznych.

– Wymieńcie urządzenia elektryczne, które znajdują się w waszych domach. Spróbujcie naśladować za pomocą głosu dźwięki jaki one wydają.

  1. Zabawa ruchowo-naśladowcza – W kuchni.

Dzieci naśladują czynności wykonywane przez kucharki, na hasła – nazwy tych czynności np. mieszamy zupę, obieramy ziemniaki…

  1. Zabawa Raz, dwa, trzy. Rodzic mówi tekst, klaszcząc na słowa: Raz, dwa, trzy. Dzieci powtarzają trzykrotnie czynność, o której jest mowa, i też klaszczą przy tych samych słowach.

Raz, dwa, trzy – tupię ja, tupiesz ty.

Raz, dwa, trzy – skaczę ja, skaczesz ty.

Raz, dwa, trzy – robię przysiad, robisz ty.

 Raz, dwa, trzy – robię obrót, robisz ty.

Raz, dwa, trzy – robię skłon, robisz ty…

  1. Nazywanie urządzeń elektrycznych. Rytmiczne dzielenie ich nazw (na sylaby).

Mik-ser, ro-bot ku-chen-ny, ma-szyn-ka, pie-kar-nik, lo-dów-ka, za-mra-żar-ka, to-ster, grill…

  1. Zabawa orientacyjno-porządkowa Posągi.

 Dzieci swobodnie biegają po pokoju przy dźwiękach muzyki. Na hasło Stój! zatrzymują się i stoją w bezruchu. Ponowne dźwięki muzyki są sygnałem do biegu.

  1. „Domowe smoki” – rozmowa na temat treści piosenki

Szur, szur, szur, mru, mru, mru, szur, szur, szur

   Wolno sunie po podłodze, cicho mruczy, warczy

   czasem prycha, lecz pracuje ile sił mu starczy.

   Czy to zwierz? Czy to smok? Łyka kurz cały rok.

   W każdy kąt wsadza nos, to odkurzacza los.

  1. Stoi w kuchni na podłodze, cicho mruczy, warczy

   wszystko mrozi i pracuje ile sił jej starczy.

   Czy to zwierz? Czy to smok? Głodny przez cały rok.

   Masło, ser, mleko, sos, to lodówki los.

  1. Biała skrzynka z wielkim okiem cicho mruczy, warczy

   jest w łazience i pracuje ile sił jej starczy.

  Czy to zwierz? Czy to smok? Zwalcza brud cały rok.

  To nie smok ani zwierz. Syp proszek- w pralce pierz!

– Jakie urządzenia są przedstawione  w tej piosence?

– W jaki sposób jest przedstawiony odkurzacz?

– co przechowujemy w lodówce?

– Co potrzebne jest do prania?

———————————————————————————————————————————–

02.03.2021 wtorek

Zaczarowane  urządzenia

  • „Co to za urządzenia?” – zgaduj – zgadula  odgadywanie zagadek o urządzeniach zasilanych prądem;

Odgadywanie zagadek tematycznych
Jaki elektryczny tygrys
kurz w pokoju wygryzł. (Odkurzacz)

Śpiewa, mówi i gra.
Każdy je w domu ma. (radio)

Co to? Sam się zastanów? Wodę pije z kranu,
z gniazdka siłę bierze i … pierze (pralka)

W oknie tej skrzyneczki oglądasz bajeczki. (telewizor)

  • Rozmowa z dziećmi na temat, jakie w domu mają urządzenia, do których potrzebny jest prąd (lodówka, pralka, telewizor, odkurzacz, mikser, ekspres, toster, radio, frytkownica, mikrofalówka, komputer, suszarka,). Określanie ich wyglądu, przeznaczenia i pomocy w codziennym życiu; uświadomienie konieczności zachowania ostrożności w kontakcie z prądem.

  • „Pstryk” – odczytanie wiersza Juliana Tuwima.

    Sterczy w ścianie taki pstryczek,

    Mały pstryczek – elektryczek,

    Jak tym pstryczkiem zrobić pstryk,

    To się widno zrobi w mig.

    Bardzo łatwo:

    Pstryk – i światło!

    Pstryknąć potem jeszcze raz –

    Zaraz mrok otoczy nas.

    A jak pstryknąć trzeci raz –

    Znowu dawny świeci blask.

    Taką siłę ma tajemną

    Ten ukryty w ścianie smyk!

    Ciemno – widno, widno – ciemno.

    Któż to jest ten mały pstryk?

    Może świetlik? Może ognik?

    Jak tam dostał się i skąd?

    To nie ognik. To przewodnik,

    Taki drut, a w drucie PRĄD,

    Robisz pstryk i włączasz PRĄD!

    Elektryczny bystry PRRRĄD!

    I skąd światło?

    Właśnie skąd!

– Wytłumaczenia pojęcia „elektryczność, prąd”.

– Czy prąd jest nam potrzebny?

– Co by było gdyby nie było prądu?

  • „Głuchy telefon” –Dziecko siedzi obok rodzica, ten szepce do ucha dziecka wyraz np. „elektryczność”. Dziecko głośno mówi rodzicowi wyraz jaki usłyszał. Zabawę można rozszerzyć o osoby znajdujące się w domu. Wtedy dziecko szepce usłyszany wyraz swojemu sąsiadowi, który przekazuje go dalej.. Ostatnia mówi głośno ten wyraz i sprawdzamy czy został on prawidłowo przekazany. Zabawę powtarzamy z wyrazem „prąd”, lub wymieniając różne sprzęty elektryczne.

  • https://youtu.be/d0HYSGTVOOk