Bal w Balbalonii

„Bal w Balbalonii” – słuchanie wiersza W. Chotomskiej i rozmowa na temat jego treści.

W Balbalonii – był bal na sylwestra,

a na balu – dęta orkiestra.

W skład orkiestry wchodziły:

puzony, saksofony, fagoty, klarnety,

wielka tuba i małe trąbki, rogi, rożki, fleciki i flety.

No i właśnie ta dęta orkiestra żuła gumę do żucia zawzięcie,

balonową gumę do żucia w niewłaściwym żuła momencie.

Przez tę gumę trzymaną w ustach zamiast pięknych muzycznych tonów,

wydmuchała dęta orkiestra roztańczone tony balonów.

Wyleciały małe i dużei tańczyły tańce latańce,

rozśmieszańce i chichotańce, wirowańce i balowańce.

A ten wielki – największy ze wszystkich,

wydmuchany z ogromnej tuby, przebił sufit

i w kosmos poleciał przeokropnie nadęty i gruby.

Ludzie mówią, że w księżyc się zmienił

– ja tam plotek słuchać nie lubię, ale czasem,

gdy patrzę na księżyc, widzę pana, co gra na tubie.

Balonowe łamańce – zabawa słowna, tworzenie nowych słów. Siedzimy obok siebie. Osoba pierwsza podaje jakieś słowo rozpoczynające się głoską „b” i oddaje balon innemu dziecku, które musi wymyślić inne słowo też na słowo rozpoczynające się na głoskę ,,B”.

Rozwiązywanie zagadek słownych związanych z karnawałowymi przebraniami. Dziecko próbuje samodzielnie wymyślić zagadkę za co chce się przebrać.

,,Bal w przedszkolu”  – dzieci tańczą. Dorosły  zatrzymuje muzykę, podaje nazwę postaci i ponownie odtwarza nagranie. Dzieci poruszają się do rytmu w taki sposób, jak robiłaby to wymieniona postać, np. skradają się jak kot, chodzą jak pirat z drewnianą nogą, skaczą niczym żaba, tańczą jak tancerka…

Dłuższe i krótsze – zabawy matematyczne, mierzenie długości. Dorosły układa na dywanie dwie serpentyny, czy wstążki. Dzieci porównują ich długość, a następnie mierzą je za pomocą różnych przedmiotów, np. klocków, kroków, dłoni. Określają ich długość, używając słów „dłuższa”, „krótsza”. Nauczyciel dokłada kolejną serpentynę. Zadaniem dzieci jest ustalenie, czy jest dłuższa, czy krótsza od pozostałych. Posługują się określeniami „najdłuższa”, „najkrótsza”. W zabawie można wykorzystać jeszcze kilka innych serpentyn.

Prawa czy lewa? – zabawa rozwijająca umiejętność orientacji w schemacie ciała. Nauczyciel prosi dzieci, żeby uniosły w górę prawą dłoń. Jeżeli któryś przedszkolak wykona błędnie to zadanie, prowadzący ustawia się tyłem do niego z uniesioną prawą dłonią i prosi, aby dziecko samodzielnie sprawdziło, czy poprawnie wykonało polecenie. Następnie oznaczamy prawe dłonie, np. poprzez założenie frotki Dorosły prosi dzieci, żeby wskazywały części ciała znajdujące się po odpowiedniej stronie, zgodnie z poleceniami, np.: Pokaż prawą rękę. Teraz pokaż lewą rękę. Teraz pokaż lewe ucho. A teraz lewe oko. Czy możemy pokazać prawy brzuch? Oczywiście, że nie. Brzuch mamy jeden. Ale możemy pokazać prawy bok i lewy bok. Pokażcie mi lewy bok. A teraz prawy. Potem ustala z dziećmi, aby wykonywały ruch odpowiednią ręką lub nogą w określonym kierunku, np. Prawą rękę daj do przodu. A teraz do tyłu. Teraz prawą nogę daj do przodu, a teraz do tyłu. Gdzie masz lewą rękę? Daj ją do przodu, a teraz do tyłu.

 „Boogie woogie” tańczy zgodnie z poleceniami zawartymi w tekście piosenki

https://youtu.be/FGRMM_Vsh0g

Balonowe poszukiwania – zabawa rozwijająca umiejętność określania relacji przestrzennych. Dzieci dobierają się w pary. Jedno dziecko zamyka oczy, a drugie układa swój „gniotkowy” balon w dowolnym miejscu w sali. Następnie opisuje miejsce, w którym ten balon ukryło, wykorzystując określenia związane z orientacją przestrzenną (np. na półce, obok książki, pod stołem, pomiędzy regałami). Druga osoba ma za zadanie odnaleźć gniotek. Po odnalezieniu przedmiotu partnerzy zamieniają się rolami.

Masażyki – zabawy wyciszające, relaks przy muzyce. Dobieramy się w pary, każda dostaje po jednym balonie wypełnionym fasolą lub piaskiem lub  innym materiałem. Delikatnie masujemy się nawzajem balonami, zwracając uwagę, by masaż był przyjemny dla  drugiej strony.