W karnawale

Dzisiaj poznamy taniec warmiński.

Pofajdok – ludowa, potoczna nazwa używana na Warmii i Mazurach, oznaczająca młodzieńca. Postać była uosobieniem ludowego humoru, ale także prostej mądrości ludzkiej. Chodził on własnymi drogami, ale mimo to był skory do pomocy i życzliwy.

https://youtu.be/-yhwrNrJbJs

Możecie z rodzeństwem lub z rodzicem zatańczyć.

Teraz posłuchajcie przyśpiewki warmińskiej.  Próba zinterpretowania jej treści.

https://youtu.be/xFp0vp5OyMU

Warmiak – praca z ilustracją, zapoznanie dzieci z historią krakowiaka.

Stroje ludowe charakteryzują dany region naszego kraju. Tradycyjnie noszone są podczas świąt i  różnych uroczystości przez mieszkańców wsi i  miast, którzy chcą w  ten  sposób podkreślić, skąd pochodzą, jakiej tradycji i jakiej kultury są przedstawicielami. Noszenie takiego stroju jest dumą i zaszczytem, bo w ten sposób wyrażamy przynależność do danego regionu.

Oglądamy zdjęcia i ilustracje przedstawiający warmiński strój ludowy, omawiamy jego charakterystyczne elementy. Dzielimy się swoimi spostrzeżeniami.

Bal przebierańców – słuchanie wiersza B. Szelągowskiej „Bal przebierańców”.

Interpretacja ruchowa treści wiersza.

Przy ponownym odczytaniu dzieci, słuchając wiersza, starają się przedstawić go za pomocą ruchu.

Zatańczymy krakowiaka!

Zatańczymy raz i dwa…

Dziś wielki dzień w przedszkolu!

Zabawa huczna trwa!

Migają błyszczą stroje.

Król tańczy i królowa,

Księżniczki, królewicze…

Korony lśnią na głowach.

Konkursy i zabawy!

Wesoła gra muzyka.

A pan – jak czarodziej,

Tu zjawia się, tam znika.

Raz dzieci robią kółko!

Dwa szybko robią łańcuch!

To nie zwykły bal. To jest bal przebierańców.

 Rozmawiamy na temat treści utworu.

– O jakim wyjątkowym dniu jest mowa w wierszu?

– Co to jest bal przebierańców?

– Przy jakim tańcu bawili się goście?

– Kto był gościem na balu?

– Co to  jest karnawał?

– Kiedy się go obchodzi?

– Co ludzie robią podczas karnawału?

– Za jakie postaci najczęściej przebierają się dzieci i dlaczego?

Przygotowujemy korony z  kolorowych kwadracików metodą origami. Dzieci składają kwadraty w trójkąty i wkładają je jeden w drugi. Końcami sklejają.

Król i królowa – zabawy ruchowe z użyciem papierowych koron; doskonalenie równowagi i prawidłowej postawy ciała. Zakładamy korony i  dostojnie, jak król i  królowa, przechadzamy się po  rozłożonej linie, nitce, włóczce…: stopa za stopą, plecy wyprostowane, głowa prosto, tak by korony nie spadły.

Baloniku mój malutki – zabawa ruchowa. Siedzimy na  podłodze w  dowolnym miejscu. Udajemy maleńkie, nadmuchane baloniki. Słuchamy wypowiadanej bardzo powoli tradycyjnej rymowanki „Baloniku mój malutki…”. Powoli wstajemy, zgodnie ze słowami rymowanki. Kiedy usłyszymy słowo „bach”, biegamy po sali, naśladując balonik, z którego szybko ucieka powietrze.

Bal przebierańców – nauka wiersza na pamięć. Zakładamy nasze korony i powtarzamy wiersz na różne sposoby: – nauczyciel czyta fragmenty, a dzieci powtarzają sylabami słyszany tekst, – chodzimy po sali, jak król i królowa, z wyprostowanymi plecami i powtarzamy tekst głośnym „królewskim” tonem, – nauczyciel zapisuje słowa wiersza na dużym białym kartonie, niektóre słowa zastępuje symbolami; czytając tekst, zatrzymuje się przy obrazkach i dzieci kontynuują:

Balonowe figle – zabawy logopedyczne z wykorzystaniem balonów i serpentyn. Dmuchańce – próbujemy nadmuchać balony, najpierw nabieramy dużo powietrza i powoli wdmuchujemy je w  balon. Próbujemy przy  tym kontrolować oddech, prawidłowo nabieramy powietrze nosem i wypuszczamy ustami.

Serpentyno, rozwiń się – paski bibuły lub gazety zwijamy w „ślimaka”, układamy na stoliku, przytrzymujemy końcówkę palcem i dmuchamy, aby bibuła się rozwinęła.

Bal – bawimy się z balonami i bibułą przy muzyce. Trzymając balon i pasek bibuły, tańczymy w  rytm walca. Próbujemy w  powietrzu „narysować” słyszaną muzykę, używając do tego trzymanych akcesoriów.